Την ανάγκη να καταγραφεί συστηματικά η κατάσταση των κτηρίων στην Πλάκα, μετά την έκρηξη και την κατάρρευση κτηρίου στην περιοχή, ανέδειξε ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ Ευθύμιος Λέκκας. Όπως σημείωσε, η χαρτογράφηση του δομημένου ιστού θα επέτρεπε την εκτίμηση των κινδύνων και της τρωτότητας των κατασκευών, αλλά και τον σχεδιασμό μέτρων για την προστασία κατοίκων και επισκεπτών.
Ο κ. Λέκκας, ο οποίος βρέθηκε στην περιοχή την Παρασκευή και το Σάββατο, εξήγησε ότι πολλά κτήρια της Πλάκας είναι ιστορικά, με ηλικία περίπου ενός αιώνα, ενώ στην ίδια ζώνη βρίσκονται μνημεία και αρχαιολογικοί χώροι. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν διαθέτουν τον φέροντα οργανισμό των σύγχρονων κατασκευών από οπλισμένο σκυρόδεμα, όπως κολόνες και δοκάρια, αλλά βασίζονται κυρίως σε τοιχοποιίες από τούβλα.
Αυτή η μορφή κατασκευής, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΟΑΣΠ, μπορεί να την καταστήσει ιδιαίτερα ευάλωτη σε ισχυρά συμβάντα, όπως μια έκρηξη, αλλά και σε σεισμική δόνηση. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η κατάρρευση δημιούργησε ένα εξαιρετικά δύσκολο πεδίο για τις επιχειρήσεις διάσωσης, καθώς τα συντρίμμια είχαν σχηματίσει συμπαγή όγκο χωρίς ουσιαστικά ελεύθερο χώρο κάτω από τα ερείπια.
Επικίνδυνες συνθήκες για τους διασώστες
Ιδιαίτερα κρίσιμο στοιχείο ήταν και η κατάσταση των γειτονικών κτηρίων. Ορισμένα είχαν υποστεί ζημιές και παρέμεναν σε οριακή ισορροπία, αυξάνοντας τον κίνδυνο για τους άνδρες της ΕΜΑΚ που επιχειρούσαν στο σημείο. Ο κ. Λέκκας περιέγραψε τις συνθήκες ως εξαιρετικά επισφαλείς, καθώς ακόμη και μια μικρή δόνηση ή αστοχία θα μπορούσε να προκαλέσει νέα προβλήματα.
Ως άμεση προτεραιότητα έθεσε τη διάσωση των κτηρίων που υπέστησαν ζημιές και την ασφαλή αποκατάστασή τους. Για τις παρεμβάσεις απαιτείται ο σχεδιασμός από έμπειρους πολιτικούς μηχανικούς, καθώς η επαναφορά της στατικότητας σε κτήρια που βρίσκονται σε οριακή κατάσταση αποτελεί σύνθετη τεχνική διαδικασία. Ζημιές, μικρότερης έκτασης, έχουν καταγραφεί και σε απέναντι κτήρια.
Χαρτογράφηση κινδύνων και ειδικά σχέδια
Η πρόταση του προέδρου του ΟΑΣΠ δεν περιορίζεται στην αντιμετώπιση των συγκεκριμένων ζημιών. Για την Πλάκα, αλλά και για άλλα ιστορικά κέντρα στην Ελλάδα, ζήτησε να καταγραφούν τα κτήρια, η ηλικία τους, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους και οι υποδομές της περιοχής. Στη συνέχεια θα πρέπει να αξιολογηθούν οι φυσικοί και ανθρωπογενείς κίνδυνοι, καθώς και η τρωτότητα των κατασκευών.
Με βάση αυτά τα στοιχεία μπορεί να καταρτιστεί σχέδιο μείωσης της διακινδύνευσης, λαμβάνοντας υπόψη τη μεγάλη επισκεψιμότητα και την αυξημένη έκθεση του πληθυσμού. Επόμενο βήμα θα πρέπει να είναι η εκπόνηση ειδικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης, ώστε κάτοικοι και επισκέπτες να γνωρίζουν πώς θα κινηθούν και από ποιους δρόμους θα απομακρυνθούν, ενώ οι επιχειρησιακοί φορείς θα διαθέτουν τις απαραίτητες αποτυπώσεις για ταχύτερη και αποτελεσματικότερη επέμβαση.
