Από την αποθήκη του παππού του στην Κοζάνη, όπου έπαιζε μικρός ανάμεσα σε φέρετρα, μέχρι την καθημερινότητα ενός επαγγελματία που έρχεται αντιμέτωπος με την απώλεια, ο Δημήτρης Καλταβαρίδης περιγράφει τη ζωή και τις απαιτήσεις ενός γραφείου τελετών. Ο ιδιοκτήτης γραφείων τελετών στην Κοζάνη και την Πτολεμαΐδα μιλά για την πρώτη του ουσιαστική επαφή με το επάγγελμα σε ηλικία μόλις 12 ετών, τις προκαταλήψεις που αντιμετώπισε, τις δύσκολες περιπτώσεις και όσα δεν γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος για την οργάνωση μιας κηδείας.
Όπως εξηγεί, η επαφή με τον συγκεκριμένο χώρο ξεκίνησε από τα παιδικά του χρόνια. «Μεγαλώσαμε με αυτές τις εικόνες από μικρά παιδιά. Παίζαμε μέσα στου παππού μου την αποθήκη που είχε φέρετρα. Μεγαλώσαμε εκεί μέσα, οπότε ήταν κάτι οικείο», αναφέρει, περιγράφοντας ένα περιβάλλον που για άλλους συνδέεται αποκλειστικά με τη θλίψη και το πένθος.
Η προκατάληψη και οι περιπτώσεις που τον λύγισαν
Ο κ. Καλταβαρίδης αναφέρεται και στη δυσκολία που υπήρχε παλαιότερα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις εξακολουθεί να υπάρχει, όταν κάποιος δηλώνει ότι εργάζεται σε γραφείο τελετών. «Πριν λίγα χρόνια, σε ρωτούσε κάποιος τι δουλειά κάνεις, του έλεγες “έχω γραφείο τελετών” …άλλος φοβόταν, σ’ απέφευγε», σημειώνει, μιλώντας για την προκατάληψη απέναντι στους ανθρώπους του επαγγέλματος.
Ιδιαίτερα δύσκολες, όπως περιγράφει, είναι οι περιπτώσεις που αφορούν μικρά παιδιά. Η επαγγελματική στάση δεν σημαίνει ότι απουσιάζει το συναίσθημα. «Όσο μπορείς συγκρατιέσαι …γιατί πώς να συγκρατηθείς; Είσαι και άνθρωπος, δεν γίνεται», λέει χαρακτηριστικά.
Η καθημερινή επαφή με τον θάνατο έχει επηρεάσει και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη ζωή. «Σε ένα δευτερόλεπτο βλέπεις πώς μπορεί να αλλάξει η ζωή κάποιου ανθρώπου, πώς μπορεί να έρθουν τα πάνω-κάτω και ποιο είναι το τέλος μας. Οπότε σίγουρα λειτουργείς διαφορετικά σαν άνθρωπος», αναφέρει.
Το κόστος μιας κηδείας και το πρόβλημα στα κοιμητήρια
Στη συζήτηση γίνεται αναφορά και στο κόστος μιας κηδείας. Ο ίδιος θυμάται ότι στο παρελθόν, σε ιδιαίτερες περιπτώσεις, το συνολικό ποσό μιας τελετής μπορούσε να φτάσει ακόμη και τις 12.000 ευρώ. «Απ’ τα πιο παλιά χρόνια, γιατί πλέον δεν υπάρχουν αυτά τα ποσά, είχαμε κάνει εμείς σαν γραφείο… έχω κάνει μέχρι και 12.000», σημειώνει.
Παράλληλα, επισημαίνει το σοβαρό πρόβλημα χώρου που αντιμετωπίζουν τα κοιμητήρια της Κοζάνης. Όπως λέει, δεν υπάρχει επάρκεια στις θέσεις, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις οι εκταφές δεν ολοκληρώνονται όπως αναμένεται. «Στην Κοζάνη η αλήθεια είναι ότι έχουμε πρόβλημα… Όταν κάνεις τέσσερις-πέντε εκταφές και βγαίνει μόνο η μία… Δεν υπάρχει επάρκεια στις θέσεις», αναφέρει.
Η συζήτηση φωτίζει έναν επαγγελματικό χώρο που συνήθως παραμένει μακριά από τη δημόσια συζήτηση, παρουσιάζοντας τόσο τις πρακτικές δυσκολίες όσο και το ανθρώπινο βάρος που συνοδεύει κάθε τελετή.
Παρακολουθήστε ολόκληρη τη συνέντευξη
Πηγή: Αρχικό ρεπορτάζ
