Πώς μπορεί ένα φόρεμα να γίνει πλατφόρμα ενός καλλιτεχνικού πρότζεκτ; Την απάντηση έδωσε η Βρετανίδα δημιουργός Kirstie Macleod, που μετέτρεψε το ύφασμα σε έναν μεγάλο καμβά στον οποίο πρόσθεσαν την πινελιά τους εκατοντάδες άνθρωποι από όλο τον κόσμο, ως επί το πλείστον γυναίκες, αφηγούμενοι μέσα από το δικό τους κέντημα την προσωπική τους ιστορία.
Ο λόγος γίνεται για το Red Dress Project, το έργο του κόκκινου φορέματος, που ολοκληρώθηκε σε 12 χρόνια με τη συμμετοχή 239 γυναικών και 5 αντρών. Πώς; Ταξίδεψε κομμάτι-κομμάτι σε 28 διαφορετικές χώρες, για να κεντηθεί από έμπειρους επαγγελματίες αλλά και αρχάριους ερασιτέχνες, με κοινό χαρακτηριστικό ότι ζουν στο περιθώριο και/ή την ανέχεια.
Έτσι, αυτό το ρούχο έχει, μεταξύ άλλων, την υπογραφή γυναικών προσφύγων από την Παλαιστίνη, θυμάτων πολέμου από το Κόσοβο, τη Ρουάντα, το Κονγκό, φτωχών γυναικών από τη Νότιο Αφρική, το Μεξικό και την Αίγυπτο.
Το τελικό προϊόν είναι ένας μεγαλειώδης διάλογος ανθρώπων από ολόκληρο τον πλανήτη, με κώδικα τη φορέσιμη τέχνη του κεντήματος. Το επονομαζόμενο Red Dress, συνολικού βάρους 6,2 κιλών, έχει ήδη παρουσιαστεί σε γκαλερί και μουσεία σε όλο τον κόσμο, όπως στο Παρίσι, στο Λονδίνο και στην Πόλη του Μεξικού, προτείνοντας εναλλακτικούς τρόπους καλλιτεχνικής έκφρασης.
Η συνεισφορά της Kirstie Macleod στο πρότζεκτ της; Το κέντημα ενός βιολιού: «Δεν είχα ασχοληθεί με το κέντημα από τότε που πήγαινα σχολείο, για πάνω από 60 χρόνια» σχολίασε, προσθέτοντας: «Κέντησα ένα βιολί γιατί παίζω βιολί. Αυτό το βιολί, που το έφτιαξε ο μπαμπάς μου, είναι το πολυτιμότερο απόκτημά μου. Ο μπαμπάς μου ήταν καρδιοχειρουργός (με δεξιοτεχνία στα χέρια) και μετά τη συνταξιοδότησή του άρχισε να κατασκευάζει έγχορδα όργανα. Ήθελε να φτιάξει ένα ολόκληρο κουαρτέτο εγχόρδων και τα κατάφερε!».
