Πέθανε σήμερα το πρωί, σε ηλικία 93 ετών, η σύζυγος του δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου, Δέσποινα Παπαδοπούλου.
Η Δέσποινα Παπαδοπούλου η οποία διέμενε στη Νέα Ερυθραία, πέθανε στις 9.30 το πρωί της Κυριακής στο νοσοκομείο «Γεννηματάς» ύστερα από σύντομη νοσηλεία.
Η Μίνα Χειμώνα, η ηθοποιός που γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο ρόλο της Ηλέκτρας, στην θρυλική σειρά του ΑΝΤ1 «Καλημέρα Ζωή» εμφανίστηκε φέτος ξανά στην τηλεόραση και μάλιστα σε ρόλο έκπληξη στη σειρά «Ψυχοκόρες» στον Αντ1+ ενώ ετοιμάζεται πυρετωδώς να πρωταγωνιστήσει στην παράσταση «Πλάσματα του Θεού: υπόθεση Παπέν» στο θέατρο Altera Pars.
της Νάντιας Ρηγάτου
Μια ευχάριστη έκπληξη για τους τηλεθεατές του Αντ1+ που παρακολουθούν φανατικά τη δραματική υπερπαραγωγή “ Ψυχοκόρες” ήταν και η εμφάνιση της Μίνας Χειμώνα.
Σε ρόλο εντελώς διαφορετικό από αυτόν που τη θυμόμαστε από το «Καλημέρα Ζωή» του Νίκου Φώσκολου, η ηθοποιός έκανε μια μικρή εμφάνιση στο ρόλο μιας μάντισσας και κέρδισε ακόμα μια φορά τις εντυπώσεις.
Τα τελευταία χρόνια η Μίνα Χειμώνα έχει αφοσιωθεί στο θέατρο. Από το 2002 είναι συν-ιδρύτρια του θεάτρου Altera Pars στον Κεραμεικό μαζί με τον Πέτρο Νάκο και επικοινωνεί με το κοινό της μέσα από τις παραστάσεις που επιλέγει να παρουσιάζει.
Τη φετινή θεατρική σεζόν η ηθοποιός επέλεξε να πρωταγωνιστήσει στην παράσταση «Πλάσματα του Θεού: υπόθεση Παπέν» μια πρωτότυπη σκηνική σύνθεση του καλλιτεχνικού οργανισμού Altera Pars βασισμένη στην αληθινή ιστορία των αδελφών Παπέν, των δύο αδερφών που διέπραξαν ένα από τα πιο στυγερά και αινιγματικά εγκλήματα του 20ού αιώνα.
Η πρεμιέρα είναι προγραμματισμένη για τις 7 Δεκεμβρίου, και η παράσταση θα παίζεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00.
Tη σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Altera Pars, Πέτρος Νάκος και παίζουν οι Μίνα Χειμώνα, Αγγελική Κοντού, Άντα Κουγιά, Αιλιάνα Μαρκάκη.
Λίγα λόγια για το έργο
Οι αδελφές Παπέν το Φλεβάρη του 1933 γίνονται πρωτοσέλιδο στις γαλλικές εφημερίδες, αφού ομολογούν ότι σκότωσαν την κυρία τους και την κόρη της, έπειτα από επτά χρόνια που βρίσκονταν στην υπηρεσία τους, κατακρεουργώντας τα πτώματά τους.
Η δίκη που ακολουθεί συγκεντρώνει και πάλι τα φώτα της δημοσιότητας, ενώ η γαλλική κοινωνία διχάζεται ανάμεσα σε εκείνους που ζητούν την παραδειγματική τιμωρία των Παπέν κι εκείνους που προσπαθούν να τις δικαιολογήσουν.
Στο μεταξύ η αποκάλυψη πως η Λέα και η Κριστίν Παπέν είχαν αιμομικτική σχέση συσκοτίζει ακόμη περισσότερο την υπόθεση, και προκαλεί πρωτόγνωρο σοκ στην κοινωνία της εποχής.
Ψυχιατρική και εγκληματολογία προσπαθούν μέχρι σήμερα να δώσουν πειστικές ερμηνείες στο έγκλημά και να φωτίσουν τα κίνητρα τους. Ήταν έγκλημα ταξικής εκδίκησης; Ήταν ένα ξέσπασμα ψυχωσικού επεισοδίου; Υπήρχαν σεξουαλικές προεκτάσεις σε αυτό;
Διάσημοι φιλόσοφοι, συγγραφείς, επιστήμονες και καλλιτέχνες, όπως ο Σάρτρ, η Σιμόν ντε Μπουβουάρ, ο Λακάν κ.α., ασχολήθηκαν με την υπόθεση, προσπαθώντας να τις γνωρίσουν, να τις κατανοήσουν, να τις δικαιολογήσουν.
O Ζαν Ζενέ μάλιστα θα γράψει το δημοφιλέστερο θεατρικό του έργο του, τις «Δούλες» εμπνευσμένος από την ιστορία τους. Ωστόσο παρά τον αποτροπιασμό που προκαλούν οι πράξεις τους, ακόμη και το δικαστικό σύστημα στάθηκε με μια παράδοξη επιείκεια, με μια λανθάνουσα συμπάθεια απέναντί τους.
Ίσως γιατί, πίσω απ’ την παράδοξη αυτή συμπάθεια, κρύβεται η συλλογική ενοχή μιας κοινωνίας, για το τέρας που εξέθρεψε και στο τέλος της επιτέθηκε με ανεξέλεγκτη μανία.
100 χρόνια πέρασαν από το φριχτό έγκλημα των αδελφών Παπέν κι όμως τα ερωτήματα που εγείρονται από την τραγική τους ιστορία μοιάζουν τόσο κοντινά κι επίκαιρα.
«Ξεκίνησα την χρήση στα 13 μου χρόνια» εξομολογήθηκε ο Χανιώτης πρώην παίκτης του MasterChef, Αλέξανδρος Αντωνελάκης.
Για την μάχη με τον εθισμό στα ναρκωτικά μίλησε από καρδιάς ο Αλέξανδρος Αντωνελάκης στην εκπομπή Επί Τόπου του OPEN, το μεσημέρι του Σαββάτου (25.11.2023), όπου και αποκάλυψε πως έφτασε στο τελευταίο στάδιο κάνοντας χρήση ηρωίνης.
«Ξεκίνησα την χρήση στα 13 μου χρόνια. Δηλαδή πριν από 25 χρόνια. Πρώτη φορά έκανα χρήση κάνναβης και είχε να κάνει με τις παρέες μου. Βέβαια, τα πράγματα δεν ήταν όπως είναι τώρα. Τώρα είναι πολύ ανεξέλεγκτα.
Σιγά σιγά μπήκα στον χορό από πολύ μικρός οπότε, μέχρι τα 15 – 16 μου, νομίζω ότι είχα δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα. Δυστυχώς προσπαθούσα να καλύψω τα κενά που είχα μέσα μου, κενά που είχα από πολύ μικρή ηλικία, οπότε υπήρχαν οι λόγοι για να κάνω χρήση.
Πλέον είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν λόγοι για να είναι κάποιος χρήστης, δεν το κάνει απλά επειδή του αρέσει. Προσπαθεί να καλύψει κάποια κενά και εγώ τα δικά μου» τόνισε αρχικά ο μάγειρας.
«Δυστυχώς η χρήση ξεκινάει από κάνναβη, που θεωρείται πολύ αθώα και πλέον δεν θεωρείται καν ναρκωτικό μιας και το έχουμε απομυθοποιήσει πάρα πολύ. Σιγά σιγά, όταν μπαίνεις σε έναν τέτοιο κύκλο, θες να πειραματιστείς και θες κάτι παραπάνω γιατί δεν σε καλύπτει.
Θέλεις να καλύψεις όλα αυτά τα συναισθήματα τα οποία δεν μπορείς να διαχειριστείς, σαν έφηβος τουλάχιστον, οπότε μπαίνεις σε μια φάση να πειραματιστείς και να φτάσεις μέχρι την ηρωίνη. Αν όμως φτάσεις μέχρι εκεί, είναι και πολύ δύσκολο να βγεις από όλη αυτή την λακκούβα».
«Στην αρχή ήμασταν παιδιά μεταξύ μας, οι οποίοι είχαμε βρει από κάποιον (σ.σ. ναρκωτική ουσία) και πειραματιστήκαμε. Σίγουρα αυτός ο κάποιος ήθελε μετά να βγάλει λεφτά οπότε συνήθως σου έδινε μια ποσότητα και σου έλεγε “θα μου την πληρώσεις αργότερα”.
Με την ακόλουθη ανακοίνωση δηλώνουν την αποχώρησή τους από την Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ και κατ’ επέκταση από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ο γραμματέας και άλλα 31 μέλη του Κεντρικού Συμβουλίου.
ΕΝΑΣ ΚΥΚΛΟΣ ΚΛΕΙΝΕΙ. Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…
Το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών έχει διαμορφώσεί ένα δυστοπικό τοπίο στη χώρα μας. Ο νέος πολιτικός χάρτης περιλαμβάνει μια ισχυροποιημένη Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και ενισχυμένη την ακροδεξιά εντός του κοινοβουλίου. Με αυτή τη συνθήκη το μέλλον προμηνύεται δυσοίωνο, με ακόμα πιο σκληρές αντικοινωνικές κυβερνητικές πολιτικές, αδιέξοδα για την κοινωνική πλειοψηφία και την ενίσχυση αντιδραστικών αντιλήψεων. Στον αντίποδα, οι αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις δείχνουν αποδυναμωμένες, ανήμπορες να ασκήσουν προγραμματική αντιπολίτευση απέναντι στη κυριαρχία της δεξιάς, και αδύναμες να ανασυγκροτήσουν τον αντίπαλο πόλο εντός της κοινωνίας.
Στο πλαίσιο αυτό, δυστυχώς, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, δείχνει να βρίσκεται μπροστά σε μια διαλυτική κρίση, πολιτική και ιδεολογική. Η μεγάλη ήττα των εθνικών εκλογών και η παραίτηση του Αλ. Τσίπρα διαμόρφωσαν πρωτόγνωρες συνθήκες για το χώρο μας και ανέδειξαν μια σειρά προβλημάτων που ενυπήρχαν στο κόμμα μας. Η αναγκαία περίοδος ανασυγκρότησης εκκίνησε με την εκλογή του νέου Προέδρου. Μια διαδικασία που συλλογικά αποφασίσαμε, παρά τις επιμέρους διαφωνίες, και το αποτέλεσμα της οποίας είναι προφανώς αποδεκτό. Η αλλαγή ηγεσίας και η εκλογή του Στέφανου Κασσελάκη δεν δείχνει ωστόσο να μπορεί να αντιστρέψει την πορεία διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Αντιθέτως, η στρατηγική και μια σειρά ενεργειών του νέου προέδρου και της ηγετικής ομάδας δείχνουν να επιταχύνουν αυτή τη συνθήκη. Η νέα σελίδα για το χώρο μας, φαίνεται ότι διαμορφώνει ένα νέο τοπίο, σε μια ξένη για εμάς κατεύθυνση.
Τους πρώτους μήνες είδαμε να κυριαρχεί ένα θολό και ασαφές στίγμα στη δημόσια σφαίρα, να επιστρατεύεται μια έντονη συνθηματολογία, πολλές φορές, κενού περιεχομένου, που αδυνατεί να μπει πιο βαθιά στα κρίσιμα πολιτικά ζητήματα. Γίναμε μάρτυρες αντιφατικών δηλώσεων, τοποθετήσεων ακόμα και αντίθετων στις πάγιες θέσεις και αξίες του χώρου μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ομιλία στο ΣΕΒ και η διολίσθηση σε ξένα για την αριστερά ιδεολογικοπολιτικά πλαίσια. Κυριάρχησε η επικοινωνία έναντι της αξιόπιστης χάραξης στρατηγικής και έκφρασης σαφών πολιτικών θέσεων. Παρακολουθήσαμε την αποδόμηση, σε ορισμένες περιπτώσεις, των προσπαθειών και του κυβερνητικού έργου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, εν είδει κατασκευής εσωτερικού εχθρού. Αλλά κυρίως, υπάρχει η απροθυμία να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τους λόγους της ήττας μας, γιατί μας γύρισαν την πλάτη τα λαϊκά στρώματα και η νεολαία, κάτι που μας προβληματίζει ιδιαίτερα, και αντ’ αυτού επαναλαμβάνεται το ίδιο αφήγημα, δηλαδή η επιστράτευση του «εσωτερικού εχθρού» και των υπονομευτών, το οποίο χρησιμοποιείται σκόπιμα για καλύψει βαθύτερα αδιέξοδα.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει την κύρια ευθύνη να εγγυηθεί πρώτος την ενότητα του κόμματος στην δύσκολη αυτή περίοδο και όφειλε να συμπεριφερθεί με σεβασμό στις συλλογικές διαδικασίες και την τήρηση του καταστατικού, με σεβασμό στην διαφορετική άποψη και κριτική, μακριά από ένα κλίμα τοξικότητας. Δυστυχώς αυτό δεν έδειξε να το κατανοεί ούτε ο ίδιος, αλλά ούτε και η ηγετική ομάδα γύρω του. Η νωπή εκλογή δεν σημαίνει και λευκή επιταγή. Αντιθεσμικές ενέργειες του προέδρου, λογικές έντονου αρχηγισμού στο όνομα της αδιαμεσολάβητης επαφής με τη βάση αδρανοποιώντας τα όργανα όταν αυτά διαφωνούν, και κυρίως η εισαγωγική ομιλία του στην τελευταία συνεδρίαση της ΚΕ αποτέλεσαν τομή για τη λειτουργία του χώρου μας. Ειδικά η ομιλία αυτή ήταν βαθιά διχαστική, αυταρχική και απαξιωτική για το σύνολο των μελών και των στελεχών, μακριά από το ήθος της δικής μας αριστεράς, και έδωσε το έναυσμα για την ανάπτυξη ακόμα περισσότερου τοξικού κλίματος στη βάση του κόμματος. «Όποιος δεν συμφωνεί μπορεί να αποχωρήσει» η γνώριμη φράση. Η καθυστέρηση των συνεδριακών διαδικασίων, των διαδικασιών συζήτησης για τον αναγκαίο απολογισμό και την οικοδόμηση μιας νέας στρατηγικής δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για την ανάκαμψη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι το κόμμα μας, δείχνει να μετατοπίζεται συνεχώς, αλλά κυρίως να εγκλωβίζεται όλο και περισσότερο στην απαξίωση και την ανυποληψία.
Όσοι και όσες υπογράφουμε το κείμενο αυτό, είμαστε μέλη με μεγαλύτερη ή μικρότερη πορεία στο χώρο αυτό, που δώσαμε ψυχή και σώμα στη κοινή μας προσπάθεια όλα αυτά τα χρόνια. Καταφέραμε να στήσουμε από το μηδέν τη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ σε δύσκολους καιρούς. Είμαστε περήφανοι και περήφανες για την επιλογή μας αυτή. Για όσα πέτυχε η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς, την έξοδο από τα μνημόνια με την κοινωνία όρθια, την αποκατάσταση των εργασιακών δικαιωμάτων, τη μείωση της ανεργίας, την ενίσχυση της δημόσιας περίθαλψης, τις τομές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τη συμφωνία των Πρεσπών και άλλα πολλά. Είμαστε περήφανοι για τους αγώνες που δώσαμε τα προηγούμενα χρόνια, παρόντες και παρούσες με όλες μας τις δυνάμεις σε κάθε μικρή ή μεγάλη στους κοινωνικούς χώρους και τα κινήματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε ένα ελπιδοφόρο αριστερό και νικηφόρο εγχείρημα για όλη την Ευρώπη. Γνωρίζουμε ότι στην πορεία αυτή κάναμε και λάθη. Κάνουμε την δική μας αυτοκριτική και απολογισμό, γνωρίζοντας ότι όπως και στις νίκες έτσι και στις ήττες η ευθύνη είναι πάντα συλλογική. Παρά τις αυτνόητες αδυναμίες και ανεπάρκειες ωστόσο, ούτε μία στιγμή δεν εγκαταλείψαμε την μάχη.
Μετά από όλα αυτά, είναι πράγματι δύσκολο, να ανακοινώνουμε σήμερα την αποχώρηση μας από τη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ και κατ’ επέκταση από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Ένας μεγάλος κύκλος κλείνει. Δεν μπορούμε να υπεραπιστούμε ένα σχέδιο που οδηγεί τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σε μια βίαιη μετάλλαξη, δεν μπορούμε να μείνουμε σιωπηλοί σε μια κατάσταση που δεν αφήνει χώρο στην πραγματική πολιτική. Δεν μπορούμε να συναινέσουμε στην αλλοπρόσαλη στρατηγική της νέας ηγετικής ομάδας, που σε ένα μήνα κατάφερε να μικρύνει τον ΣΥΡΙΖΑ ακόμα περισσότερο. Οι επιταγές των καιρών απαιτούν αποφασιστικά βήματα σε μια άλλη κατεύθυνση, και εμείς σήμερα κάνουμε το πρώτο.
Μένουμε ενεργοί στην υπόθεση της Αριστεράς, στην προσπάθεια για την διαμόρφωση ενός αριστερού χώρου που θα προσπαθεί να εκφράσει ξανά πλατιά κοινωνικά στρώματα. Ενεργοί στην προσπάθεια να αφουγκραστούμε και να απαντήσουμε στα σύγχρονα επίδικα, την ακρίβεια και την οικονομική κρίση, την στεγαστική κρίση και τις ανισότητες, την κλιματική κρίση, την νέα ψηφιακή εποχή, την προστασία των δημόσιων αγαθών, την διασφάλιση της ειρήνης και της δικαιοσύνης. Παλεύοντας ώστε η δική μας γενιά να καταφέρει να ζήσει καλύτερα στο παρόν και όχι σε κάποιο μακρινό μέλλον. Σε αλληλεπίδραση με τα κοινωνικά στρώματα που θέλουμε να εκπροσωπήσουμε και κυρίως τους νέους και νέες. Παρόντες και παρούσες στα κοινωνικά κινήματα της εποχής μας, συμβάλλοντας στην οικοδόμηση των κοινωνικών αντιστάσεων. Η εμπιστοσύνη στη συλλογική δράση και η ενίσχυση της κοινωνικής χρησιμότητας αποτελεί αναγκαία συνθήκη. Έχοντας ως παρακαταθήκη τους κοινούς μας αγώνες, την πίστη στην κυβερνώσα αριστερά που όμως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ζωντανές κοινωνικές διεργασίες, χωρίς ταυτόχρονα να κληρονομούμε τις παθογένειες και τα λάθη του παρελθόντος, μένουμε πιστοί στον στρατηγικό μας στόχο, τον μετασχηματισμό της κοινωνίας σε σοσιαλιστική κατεύθυνση με δημοκρατία και ελευθερία.
Τίποτα δεν πάει χαμένο. Ο αγώνας συνεχίζεται.
Υπογράφοντες
Αλμπαχέι Άγγελος
Βλαχάκης Κωνσταντίνος
Γερολυμάτος Αλέξανδρος
Γεωργακοπούλου Μαρία
Γλέζος Βασίλης
Γρηγορίου Στέργιος
Ζάχαρης Λουκάς
Καββαδίας Τηλέμαχος
Κακοκέφαλου Καλλιόπη
Καραγκούνη Αρίστη
Κρύου Ευθυμία
Λαμπαδάς Ευθύμης
Λούκας Δημήτρης
Λυγερού Βιβή
Λυκοπάντης Γιώργος
Λυτρίβη Αγγελική
Μάντζιαρης Στέργιος
Μουσουλίδη Ασπασία
Πάντσιος Θανάσης
Παπαδόπουλος Χρήστος
Παπαδόπουλος Δημήτρης
Παυλής Ανδρέας
Ρήγας Άγης
Σαλαγιάννης Δημοσθένης
Σαρρή Κατερίνα
Σκουρλέτης- Εικοσιπένταρχος Νικηφόρος
Τοπαλίδης Γιάννης
Τόππος Γιώργος
Τσεφαλά Βίκυ
Χονδρορίζος Σταμάτης
Χόχορας Κωνσταντίνος
Χρυσάφης Αποστόλης
Συνέντευξη στην εκπομπή «Δύο στις 10» έδωσε η Μυρτώ Αλικάκη. Μεταξύ άλλων, η ηθοποιός αναφέρθηκε στα σχόλια που της έχουν γίνει κατά καιρούς και στο γεγονός πως έχει γραφτεί ότι έχει νευρική ανορεξία.
«Δεν ξέρω αν μπορώ να θυμηθώ το χειρότερο πράγμα που έχω ακούσει ποτέ, σίγουρα έχουν υπάρξει. Με ενοχλεί πάντα η αναπαραγωγή ψευδών πληροφοριών, δήθεν ειδήσεων. Γενικά αυτό που με ενοχλεί στο σήμερα, είναι ότι επειδή τα πράγματα δεν διασταυρώνονται και μετά αναπαράγονται πάρα πολύ, μπορεί κάτι που δεν βασίζεται πουθενά, όπως ένα σχόλιο που έγραψε κάποιος για σένα στο Instagram, ξαφνικά να γίνει είδηση. Γιατί οι συνάδελφοι σας, στις εκπομπές και στα sites, έχουν μια ανάγκη από υλικό», ανέφερε η Μυρτώ Αλικάκη.
Στη συνέχεια σημείωσε πως: «Κάποια στιγμή είχε γράψει κάποιος κάτω από μια φωτογραφία ότι είναι σαν να έχω νευρική ανορεξία. Αυτό, που είναι ένα σχόλιο απολύτως θεμιτό και δεν έχω κανένα θέμα με το οποιοδήποτε σχόλιο, μετά αυτό έγινε ότι «εγώ έχω νευρική ανορεξία». Δηλαδή το χαλασμένο τηλέφωνο, μέχρι που με πήραν άνθρωποι να με ρωτήσουν αν είμαι καλά».
«Λίγο, σίγουρα σε περιορίζει στον τρόπο που θα εκφραστείς δημόσια, εννοώ πως λίγο προσέχεις. Δεν προσέχω το πώς ζω την ζωή μου, για να πω την αλήθεια, το που θα πάω και τι θα κάνω, αλλά το τι θα ανεβάσω και τα λοιπά… Και πάλι θεωρώ ότι τηρουμένων των αναλογιών το προφίλ μου είναι απίστευτα κοντά σε αυτό που είμαι», εξήγησε.
Artist: Κατερίνα Στικούδη
Τραγούδι: Πολύ Πολύ Πολύ
Συνθέτης: Teo Tzimas
Στίχοι: Teo Tzimas
Διάρκεια Τραγουδιού: 02:36
Κυκλοφορία: 11/2023
Album: Digital Single
Style: Pop, Reggaeton
Εταιρία: Minos EMI
Στίχοι – Lyrics
Πόσο ακόμα πες μου πόσο να πληρώσω
δεν μου φτάνει τόσο θέλω κι άλλο τόσο
ότι κάνουμε δεν θα το μετανιώσω
και αν το θες πες μου πόσο, πόσο, πόσο…
Με κοιτάς και εγώ πεθαίνω
πολύ πολύ πολύ
με έχεις κάνει και αρρωσταίνω
πολύ πολύ πολύ
είμαι εδώ και περιμένω
ένα σου φιλί
με πονάς μα εγώ σε θέλω
ακόμα ποιο πολύ.
Με κοιτάς και εγώ πεθαίνω
πολύ πολύ πολύ
με έχεις κάνει και αρρωσταίνω
πολύ πολύ πολύ
είμαι εδώ και περιμένω
ένα σου φιλί
μόνο εγώ θα σε τρελαίνω
πολύ πολύ πολύ…
Θέλω διαμάντια, θέλω καράτια
φέρε σαμπάνια 10 moet
δεν βλέπω κανέναν ούτε με κυάλια
και τους πατάω με λου μποτέν
Κάνω σκέψεις πονηρές
οι προθέσεις μου καλές
άσε τις άλλες, είμαι queen
ποιες είναι αυτές…χμ…
Πόσο ακόμα πες μου πόσο να πληρώσω
δεν μου φτάνει τόσο θέλω κι άλλο τόσο
ότι κάνουμε δεν θα το μετανιώσω
και αν το θες πες μου πόσο, πόσο, πόσο…
Με κοιτάς και εγώ πεθαίνω
πολύ πολύ πολύ
με έχεις κάνει και αρρωσταίνω
πολύ πολύ πολύ
είμαι εδώ και περιμένω
ένα σου φιλί
με πονάς μα εγώ σε θέλω
ακόμα ποιο πολύ.
Με κοιτάς και εγώ πεθαίνω
πολύ πολύ πολύ
με έχεις κάνει και αρρωσταίνω
πολύ πολύ πολύ
είμαι εδώ και περιμένω
ένα σου φιλί
μόνο εγώ θα σε τρελαίνω
πολύ πολύ πολύ…
Πόσο ακόμα πες μου πόσο να πληρώσω
μου περνάει απο το μυαλό να σε…
κάτι κάτι γιατί αλλιώς θα ξενερώσω
κι αν το θες πες μου πόσο, πόσο, πόσο…
Με κοιτάς και εγώ πεθαίνω
πολύ πολύ πολύ
με έχεις κάνει και αρρωσταίνω
πολύ πολύ πολύ
είμαι εδώ και περιμένω
ένα σου φιλί
με πονάς μα εγώ σε θέλω
ακόμα ποιο πολύ.
Με κοιτάς και εγώ πεθαίνω
πολύ πολύ πολύ
με έχεις κάνει και αρρωσταίνω
πολύ πολύ πολύ
είμαι εδώ και περιμένω
ένα σου φιλί
μόνο εγώ θα σε τρελαίνω
πολύ πολύ πολύ…
Στίχοι: Κατερίνα Στικούδη – Πολύ Πολύ Πολύ | Διαβάστε περισσότερα εδώ
Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της βίας κατά των Γυναικών σήμερα και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε συζήτηση με θύμα έμφυλης βίας.
Δείτε την ανάρτηση του πρωθυπουργού και την συγκλονιστική κατάθεση ψυχής της γυναίκας που βρήκε το κουράγιο και έφυγε από το κακοποιητικό περιβάλλον όπου ζούσε.
«Σήμερα, Διεθνή Ημέρα για την εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, συζητάμε για την κακοποίηση. Για το πώς τη βιώνει μία γυναίκα, και πώς καταφέρνει να αποδράσει. Αλλά και για τα εργαλεία της Πολιτείας για να τη βοηθήσει να βγει από τον κύκλο της βίας», αναφέρει στην ανάρτησή του στο Χ (πρώην Twitter).
Σήμερα, Διεθνή Ημέρα για την εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, συζητάμε για την κακοποίηση. Για το πώς τη βιώνει μία γυναίκα, και πώς καταφέρνει να αποδράσει. Αλλά και για τα εργαλεία της Πολιτείας για να τη βοηθήσει να βγει από τον κύκλο της βίας. https://t.co/X5PuViQVV4
— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) November 25, 2023
Αναλυτικά, η συζήτηση έχει ως εξής:
Κυριάκος Μητσοτάκης: Πώς άντεξες τόσα χρόνια;
Θύμα: Δεν ξέρω πώς άντεξα.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Και ήταν πολλά χρόνια, ε;
Θύμα: Ήταν πάρα πολλά, 16 με 17.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Θυμάσαι την πρώτη φορά;
Θύμα: Ναι, τη θυμάμαι την πρώτη φορά. Ήταν σε στιγμές χαράς, σε στιγμές που πιστεύεις ότι πραγματοποιούνται όλα σου τα όνειρα, ακριβώς στην προετοιμασία του γάμου και την ανακοίνωση της εγκυμοσύνης.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Μέσα στη χαρά δηλαδή; Μέσα σ’ αυτό το γεγονός που θα έπρεπε να είναι το πιο χαρούμενο γεγονός της ζωής σας γίνεται βίαιος.
Θύμα: Ναι. Και «έφταιγα» κιόλας, το «προκαλούσα».
Κυριάκος Μητσοτάκης: Ο κακοποιητής πάντα θα φροντίσει να ρίξει το βάρος σ’ εσένα, στη γυναίκα, ότι «αυτή φταίει», ότι αυτός «δεν έχει κάνει τίποτα κακό». Είναι μία πλήρης αναστροφή ευθύνης αυτό το οποίο συμβαίνει.
Θύμα: Ναι. «Δεν ήξερα να φέρομαι, να έχω τον άντρα μου ήρεμο, ευτυχισμένο, να προλαβαίνω να κάνω τα πάντα τέλεια ούτως ώστε να μην υπάρχει ένταση μέσα στην οικογένεια», να μην απαντώ, να μη μιλάω.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Τι βολικό ε; Εσύ έπρεπε να είσαι καλή σύζυγος, καλή μαμά, δούλευες, έφερνες χρήματα στο σπίτι, και έτρωγες και ξύλο, να το πω έτσι κυνικά. Μετά από το συμβάν, ειδικά όταν ήσουν πολύ κακοποιημένη, σου ζητούσε συγγνώμη; Έλεγε «τι είναι αυτό που έγινε, δεν θα ξαναγίνει ποτέ;». Ή ήταν σα να μην είχε συμβεί;
Θύμα: Γινόταν οικογενειακό συμβούλιο και δικαστήριο στο σπίτι με όλη την οικογένεια μετά από ένα τέτοιο συμβάν, γιατί αυτό το συμβάν δεν μπορούσε να καλυφθεί, υπήρχαν και μωρά μέσα στο σπίτι. Εκεί υπήρχε η κατάκριση ότι κάτι κάνω και φτάνω να τον εξωθώ έξω απ’ τα όριά του…
Κυριάκος Μητσοτάκης: ‘Αρα υπήρχε πάντα η ευθύνη σ’ εσένα.
Θύμα: Πάντα ναι, από όλη την οικογένεια και από τους δικούς μου γονείς και από τους δικούς του γονείς.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Κι από τους δικούς σου γονείς;
Θύμα: Κι απ’ τους δικούς μου γονείς, ναι.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Ήταν δηλαδή ένας Γολγοθάς που τον ανέβαινες μόνη σου, αυτό μου περιγράφεις.
Θύμα: Ναι, μόνη μου, έκρυβα τα πάντα από όλους. Κι από τη δουλειά μου, γιατί υπήρχαν φορές που ήμουν πάρα πολύ χτυπημένη και δεν μπορούσα να εργαστώ. Έχουν γίνει όμως και σοβαρά περιστατικά, που χρειάστηκε ν’ απευθυνθώ σε νοσοκομείο.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Το πιο σοβαρό ποιο ήταν;
Θύμα: Το πιο σοβαρό ήταν μια επίθεση κατά πρόσωπο, με κεφαλιά, όπου μου έσπασε τη μύτη και είχα οίδημα στο πρόσωπο και αιμορραγία.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Κι όταν πήγες στο νοσοκομείο; Σε ρώτησε κάποιος πώς έγινε αυτό ή δεν ενδιαφέρθηκε κανείς, απλά σε φρόντισαν ιατρικά;
Θύμα: Τους είπα μια ψεύτικη δικαιολογία, την οποία λένε όλες οι γυναίκες όταν πάνε εκεί, ότι γλίστρησαν και έπεσαν στο μπάνιο, και το πίστεψαν.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Ή θέλησαν να το πιστέψουν και απλά δεν ήθελαν να μπουν «στα βαθιά», υπάρχει κι αυτή η περίπτωση.
Θύμα: Πιστεύω ότι υπάρχει αυτή η περίπτωση, δεν ξέρουν ίσως πώς να το χειριστούν, πώς να σε πλησιάσουν.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Υπήρχε άλλος παράγοντας; Αλκοόλ, ναρκωτικά;
Θύμα: Όχι, ποτέ. Ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος ήταν απίστευτα νοικοκυρεμένος. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος είναι ένας καλός πολίτης, ένας φαινομενικά καλός πατέρας και σύζυγος…
Κυριάκος Μητσοτάκης: Μα δεν κάνει τέτοιες διακρίσεις η βία κατά των γυναικών, καθόλου. Μπορείς να δεις ανθρώπους εξαιρετικά επιτυχημένους, καταξιωμένους, υποδείγματα θα έλεγες στον κοινωνικό τους περίγυρο, και να μπαίνουν μέσα στο σπίτι και να «μαυρίζουν» τις γυναίκες τους στο ξύλο κάθε μέρα.
Θύμα: Ναι ισχύει αυτό.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Ήταν βίαιος με τα παιδιά;
Θύμα: Ήταν βίαιος και με τα παιδιά. Συνήθως εγώ προστάτευα τα παιδιά όταν για κάποιο λόγο κάτι τον ενοχλούσε και ορμούσε να χτυπήσει τα παιδιά. Αλλά ήταν τόσο τραγικό, δηλαδή εγώ μπορεί ν’ αγκάλιαζα τα παιδιά για να μην τα χτυπήσει και αυτός να συνέχιζε, ας πούμε επί δέκα λεπτά, να χτυπάει εμένα, ενώ τα παιδιά βρίσκονταν κάτω απ’ την αγκαλιά μου.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Πόσων χρόνων ήταν τα παιδιά;
Θύμα: Το μικρότερο 7-8, τα άλλα ήταν μεγαλύτερα. Όταν ζητούσε το σχολείο κάποια εκτίμηση της ψυχολογικής κατάστασης των παιδιών για τις αντιδράσεις τους, έπρεπε σαν γονείς και οι δύο να πάμε σε κάποιο κέντρο που στηρίζει μαθησιακές δυσκολίες. Εκεί όταν εγώ έλεγα την αλήθεια, την έχω πει την αλήθεια εκεί, τι συμβαίνει, συνήθως οι ψυχολόγοι κρατούσαν εμένα και τα παιδιά για συνεδρίες και κανένας δεν υποχρέωνε τον πατέρα να παραστεί σε αυτές τις συνεδρίες.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Ναι. Ούτε «βάρεσε» κάποιο καμπανάκι άλλο εκείνη τη στιγμή;
Θύμα: Όχι.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Κάποιος ήξερε, κάποιος έμαθε εν πάση περιπτώσει. Νομίζω ότι υπάρχει αυτή η αντίληψη, δυστυχώς…
Θύμα: Ρατσισμός στη γυναίκα υπάρχει.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Το είπες καλά…
Θύμα: Ότι φταίει η μητέρα.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Και αυτή η αίσθηση, «να τα λύσουν μόνοι τους, είναι πρόβλημα της οικογένειας», κατά κανόνα πρόβλημα της γυναίκας, άρα «δεν μας αφορά». Εμένα αυτό που με συγκλονίζει είναι η αδιαφορία απέναντι στον πόνο του άλλου. Σκεφτόσουν τα παιδιά, ότι θα ήταν καλύτερα να μείνουμε ως οικογένεια παρά το πρόβλημα, από το να πάρεις την απόφαση να φύγεις;
Θύμα: Στην αρχή σκεφτόμουν ότι επειδή μάλλον εγώ φταίω και δεν διαχειρίζομαι σωστά την οικογενειακή ηρεμία, ότι πρέπει να το προσπαθήσω. Κάποια στιγμή όμως κατάλαβα ότι δεν είναι στο χέρι μου, ότι δεν μπορώ να το ελέγξω αυτό το πράγμα, αλλά ούτε και ότι το προκαλώ εγώ.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Θέλω να μου περιγράψεις τη στιγμή που είπες «αυτό δεν πάει άλλο και πρέπει κάτι να κάνω». Φαντάζομαι θα το είπες αρκετές φορές μέχρι να πάρεις την απόφαση να κάνεις κάτι, έτσι δεν είναι;
Θύμα: Πολλές φορές το είπα, τα πρώτα ξεσπάσματα ήταν όταν απευθύνθηκα σε γονείς, είτε από τη μια πλευρά, είτε από την άλλη. Δεν είχα βοήθεια. Κάποια στιγμή που άνοιξε ένα συμβουλευτικό κέντρο στήριξης γυναικών στην πόλη μου είπα «θα πάω», θεωρώντας ότι είναι οι κατάλληλοι άνθρωποι να μπορέσουν να καταλάβουν πώς νιώθω και να με βοηθήσουν.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Και πώς σε βοήθησαν;
Θύμα: Έκανα πάρα πολλά χρόνια συνεδρίες μαζί τους…
Κυριάκος Μητσοτάκης: Μένοντας στο σπίτι όμως.
Θύμα: Μένοντας ακόμα στο σπίτι χωρίς να φύγω, γιατί χρειαζόμουν πάρα πολύ χρόνο για να δυναμώσω και ν’ αποκτήσω κάποια αυτοεκτίμηση, να πιστέψω ότι μπορώ να ξεφύγω απ’ όλα αυτά.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Αισθανόσουν ότι αν έπαιρνες την απόφαση να φύγεις και να ζητήσεις διαζύγιο, να χωρίσεις, η προφανής -ας το πούμε- επιλογή που κάνει ένας άνθρωπος όταν είναι σ’ ένα τέτοιο κακοποιητικό περιβάλλον, ότι θα ήταν στίγμα για εσένα;
Θύμα: Όχι. Στίγμα ήταν έτσι κι αλλιώς. Όλοι ξέρανε. Είχαν δει περιστατικά, είχαν δει να φεύγουμε επειγόντως για το νοσοκομείο με χτυπήματα, με αίματα, με εγκαύματα, για ράμματα, με είχαν δει να κοιμάμαι έξω απ’ το σπίτι, να κάθομαι στη σκάλα ας πούμε και να κλαίω. Οπότε δεν φοβόμουν το στίγμα.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Καθόσουν εκεί, σ’ έβλεπε η γειτονιά, νοιάστηκε κανείς να σε πάρει από το χέρι εκείνη τη στιγμή και να σου πει: «Ρε παιδί μου, κάνε κάτι»;
Θύμα: Όχι, κανείς δεν το έκανε αυτό και μάλιστα υπήρχαν και καταστάσεις όπου, όταν τα παιδιά ξεκίνησαν στο σχολείο, υπήρχαν γονείς από τη γειτονιά οι οποίοι ζήτησαν τα παιδιά τους να μην είναι καν με τα δικά μου παιδιά.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Όταν πήρες την απόφαση και του είπες «θέλω να χωρίσουμε», πώς το πήρε;
Θύμα: Αυτό συζητιόταν, για να χωρίσουμε, πάρα πολλά χρόνια. Εννοείται ότι υπήρχαν πάντα τα παρακάλια, ότι «όλα θα διορθωθούν». Όταν πήρα νομικά μέτρα, τότε άλλαξαν όλα. Πέντε χρόνια έκανε να βγει το διαζύγιο.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Όταν έφυγες πια και απελευθερώθηκες και ξεκίνησες αυτή τη μακρά και επίπονη διαδρομή της θεραπείας της ψυχής, σου ζήτησαν συγγνώμη άνθρωποι που ήξεραν τότε; Για να σου πουν «έπρεπε να ήμασταν πιο κοντά σου, έπρεπε να σε πείσουμε». Διότι φαντάζομαι ότι τελικά, λυπάμαι αν αυτό ακούγεται σκληρό, όλοι τους ήταν λίγο συνένοχοι, έτσι δεν είναι;
Θύμα: Είναι συνένοχοι, όλοι. Η σιωπή είναι συνενοχή.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Ναι.
Θύμα: Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θα έπρεπε να μου ζητήσουν συγγνώμη και ακόμα και σήμερα με κοιτάνε στα μάτια και λειτουργούν σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Και δεν έχουν κανένα ίχνος -ας πούμε- ντροπής γι’ αυτό το πράγμα.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Έχουμε ασχοληθεί πολύ -κι έχω ασχοληθεί πολύ- με το ζήτημα αυτό. Αλλά πες μου, από τη δική σου εμπειρία, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε περισσότερο για να βοηθήσουμε; Τι πρέπει να διορθώσουμε;
Θύμα: Αυτοί που είναι σε καίριες θέσεις θα πρέπει να εκπαιδευτούν έτσι ώστε να έχουν το θάρρος να ξέρουν πώς θα δράσουν εκείνη τη στιγμή, να μην διώξουν το θύμα. Μία κουβέντα μπορεί να σε διώξει. ‘Ανθρωποι όπως ο γιατρός, ο δάσκαλος στο σχολείο, η Αστυνομία, να έχει πάρει κάποια εκπαίδευση για να διαχειριστεί μία τέτοια κατάσταση, όταν ένα θύμα βρίσκεται κοντά του να του δίνει το θάρρος να μιλήσει.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Έχουμε τώρα την εφαρμογή του Panic Button. Θα το χρησιμοποιούσες ή θα φοβόσουν να το χρησιμοποιήσεις; Γιατί τι σημαίνει το Panic Button; Κρυπτογραφημένη εφαρμογή στο κινητό σου, έχεις πάει δηλαδή και έχεις ήδη μιλήσει στην Αστυνομία, γνωρίζουν κάποιοι ότι είσαι σ’ ένα εν δυνάμει κακοποιητικό περιβάλλον κι εκείνη τη στιγμή το πατάς και θα έρθει η Αστυνομία στο σπίτι, εκείνη τη στιγμή. Και το να έρθει η Αστυνομία στο σπίτι σημαίνει πολλά πράγματα, μπορεί να σημαίνει αυτόφωρο, και να ξετυλιχτεί όλο το κουβάρι εκείνη τη στιγμή. Θα το χρησιμοποιούσες;
Θύμα: Ναι, θα το χρησιμοποιούσα. Αν υπήρχε τότε, σε κάποιες στιγμές κι εγώ θα το χρησιμοποιούσα και πιστεύω ότι όλες οι γυναίκες πρέπει, αν αντιμετωπίζουν προβλήματα, να έχουν την εφαρμογή και να μη διστάσουν να τη χρησιμοποιήσουν. Είναι επίσης απαραίτητη η εφαρμογή αυτή γιατί δεν ξέρεις πότε τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα. Μπορεί να θεωρείς ότι «είναι ένας καυγάς, είναι μια σφαλιάρα», αλλά δεν ξέρεις ποια στιγμή μπορεί να χειροτερέψει αυτό και πραγματικά να υπάρξει κίνδυνος στη ζωή σου.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Ναι, γιατί το επόμενο βήμα είναι η γυναικοκτονία, έτσι δεν είναι;
Θύμα: Είναι, ναι.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Εσύ αισθάνθηκες ποτέ ότι μπορεί να κινδύνευε η ζωή σου;
Θύμα: Εγώ απορώ πώς υπήρξαν στιγμές που έζησα. Δηλαδή υπήρχαν χτυπήματα τα οποία θα μπορούσαν να ήταν μοιραία, όπως ας πούμε οι στιγμές πνιγμού, όπου προσπαθεί ο άλλος να σε πνίξει και νομίζεις ότι θα επιβιώσεις, θα περάσει αυτό. Μετά συνειδητοποιείς ότι ήταν πάρα πολύ σοβαρό και θα μπορούσαν να είχαν συμβεί πολύ χειρότερα πράγματα.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Τα παιδιά; Πώς είναι η σχέση τώρα με τα παιδιά;
Θύμα: ‘Αρχισαν να γίνονται υπέροχοι άνθρωποι, μου διδάσκουν απίστευτα ωραία πράγματα, έχουν αξιοπρέπεια, ενδιαφέρονται για τον συνάνθρωπο. Και νομίζω ότι έρχονται χαρούμενες στιγμές και όμορφες.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Τα καλύτερα είναι μπροστά σας. Αυτό που λες για τα παιδιά είναι πολύ σημαντικό. Διότι η μεγάλη πρόκληση είναι πώς θα εκπαιδεύσουμε την επόμενη γενιά, τα παιδιά, κυρίως τ’ αγόρια. Δεν είναι μαγκιά να «σηκώνεις χέρι», απέναντι σε κανέναν, ούτε απέναντι σε άλλα αγόρια και κυρίως όχι στα κορίτσια. Γιατί ο σεβασμός, η εκτίμηση, η αγάπη, η τρυφερότητα, αυτά είναι αισθήματα τα οποία πρέπει να καλλιεργούμε και να εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας από μικρά.
Θύμα: Βεβαίως.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Είμαι σίγουρος ότι θα υπάρξουν γυναίκες που θα δουν αυτό το οποίο κάνουμε μαζί και θα πάρουν το θάρρος να μιλήσουν. Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από την ταύτιση με άλλους ανθρώπους που έχουν περάσει από την ίδια διαδικασία -όσες φορές κι αν μιλήσουμε εμείς για την ιστορία μας, για το Panic Button, για τα συμβουλευτικά κέντρα, για το 15900-, κάποιες γυναίκες θα το δουν αυτό. Και κάποιοι άντρες θα το δουν. Κάποιοι φίλοι θα το δουν. Κάποιοι συγγενείς θα το δουν. Και θα πούν: «Εδώ γίνεται».
Θύμα: Ναι.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Ήταν πολύ γενναίο αυτό που έκανες. Πραγματικά σ’ ευχαριστώ.
Μέσα σε όλα, δε, η γοητευτική ηθοποιός μίλησε από καρδιάς για την μεγάλη επιτυχία που είχε η σειρά «Αναστασία».
Ειδικότερα, η Μυρτώ Αλικάκη σημείωσε χαρακτηριστικά πως «πιστεύω ότι ποτέ δεν μπορείς να είσαι έτοιμος για μια τόσο μεγάλη επιτυχία. Όπως δεν είσαι ποτέ έτοιμος να γίνεις γονιός και για όλα τα μεγάλα πράγματα δεν είσαι ποτέ έτοιμος. Όμως βουτάς σε αυτά. Παρόλα αυτά είναι μια απίστευτη ευλογία που έτυχε στη ζωή μου. Παρά το ότι δεν ήμουν έτοιμη, παρά το ότι ζορίστηκα, παρά τις δυσκολίες είμαι ευγνώμων για αυτή τη σπουδαία ευκαιρία που μου δόθηκε τότε».
«Δεν ξέρω αν μπορώ να θυμηθώ σχόλια που άκουσα και με ενόχλησαν, σίγουρα έχουν υπάρξει. Με ενοχλεί πάντα η αναπαραγωγή ψευδών πληροφοριών, δήθεν ειδήσεων. Γενικά αυτό που με ενοχλεί στο σήμερα, επειδή τα πράγματα δεν διασταυρώνονται και μετά αναπαράγονται πάρα πολύ, μπορεί κάτι που δεν βασίζεται πουθενά, όπως ένα σχόλιο που έγραψε κάποιος για σένα στο Instagram, ξαφνικά να γίνει είδηση. Γιατί οι συνάδελφοι σας, στις εκπομπές και στα sites, έχουν μια ανάγκη από υλικό».
«Κάποια στιγμή είχε γράψει κάποιος κάτω από μια φωτογραφία στα social media ότι είμαι σαν να έχω νευρική ανορεξία. Αυτό, που είναι ένα σχόλιο απολύτως θεμιτό και δεν έχω κανένα θέμα με το οποιοδήποτε σχόλιο, έγινε ότι «εγώ έχω νευρική ανορεξία». Δηλαδή το είχαν βρει χαλασμένο τηλέφωνο μέχρι που με πήραν άνθρωποι να με ρωτήσουν αν είμαι καλά συμπλήρωσε, επίσης, η Μυρτώ Αλικάκη στην ψυχαγωγική εκπομπή της δημόσιας τηλεόρασης. «Όλο αυτό σε περιορίζει λίγο στον τρόπο που θα εκφραστείς δημόσια, εννοώ πως προσέχεις. Δεν προσέχω πως ζω την ζωή μου, για να πω την αλήθεια, όπως το που θα πάω και τι θα κάνω, αλλά το τι θα ανεβάσω και τα λοιπά λίγο τα προσέχω».
Συνέντευξη στην εκπομπή του Τάσου Ιορδανίδη έδωσε ο Θάνος Κιούσης. Ο γνωστός κωμικός και παρουσιαστής κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αναφέρθηκε και στους δύο γιους της, αλλά και στα πρώτα του βήματα σαν ζογκλέρ.
Μιλώντας για τους γιους του είπε, μεταξύ άλλων, ότι: «Έχω δύο γιους, 5 και 4 ετών. Είναι η πιο ωραία ηλικία αυτή γιατί έχουμε αρχίσει και επικοινωνούμε πάρα πολύ καλά πλέον, αλλά είναι ακόμα αυτή η αθωότητα που ακούς τα πάντα και μπορείς να δικαιολογείς τα πάντα με ό,τι θες. Δηλαδή, «Μπαμπά γιατί αυτό είναι έτσι», «Γιατί αγόρι μου θα έρθει μετά ο εξωγήινος και θα το πάρει». Δεν θα τους φέρω καθόλου ότι ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει, θα ντυθώ εννοείται. Τα κάνω όλα αυτά, τρελαίνομαι γι’ αυτά».
«Πηγαίνω και παίρνω τα παιδιά από το σχολικό ντυμένος καουμπόης. Την άλλη φορά είχα ντυθεί βάτραχος, με μια κιθάρα. Το χαίρονται και χαίρονται όλα τα παιδάκια του σχολικού και μ’ αρέσει γιατί ακόμα είμαστε στην ηλικία που δεν ντρέπονται. Επειδή θα προκύψει αυτό, εύχομαι να το χορτάσω τώρα. Με την σύζυγό μου είμαστε μαζί 11 χρόνια. Είναι το δεξί μου χέρι στις δουλειές μου», πρόσθεσε.
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης ο κωμικός μίλησε για το ξεκίνημά του ως ζογκλέρ: «Ξεκίνησα να δίνω παραστάσεις στον δρόμο σαν ζογκλέρ. Έκανα ένα ταξίδι στο Βέλγιο γιατί λέω «Πού μπορώ να το σπουδάσω αυτό, πού μπορώ να το μάθω;». Μου είπαν ότι μια καλή σχολή και οικονομική είναι στο Βέλγιο και φεύγω για το Βέλγιο και πηγαίνω και σε μία σχολή τσίρκο. Κάνω ένα χρόνο, γυρνάω εδώ και μπαίνω μετά στον χορό και πάει λέγοντας».
«Δεν είμαι η μαμά του «πήρες ζακέτα;» και του «έφαγες;». Η φροντίδα είναι κάτι που έρχεται από μέσα»
Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε η Κατερίνα Διδασκάλου στην κάμερα της εκπομπής «Δύο στις 10» και τον δημοσιογράφο Ιορδάνη Παπακυριακού το Σάββατο στην ΕΡΤ. Η δημοφιλής πρωταγωνίστρια μίλησε, μεταξύ άλλων, για την προσωπική της ζωή, την σχέση με τα παιδιά και τα εγγόνια της αλλά και τις τύψεις.
Πιο συγκεκριμένα, η Κατερίνα Διδασκάλου εξομολογήθηκε πως «έχω τρία παιδιά και τρία εγγόνια. Μερικές φορές χωλαίνει η διαχείριση της προσωπικής ζωής και της οικογένειας, χωλαίνει αναγκαστικά. Τα εγγόνια μου δεν τα βλέπω όσο θα ήθελα. Έχουν έρθει τώρα για λίγες μέρες από το Άμστερνταμ και με ρωτούσαν: «Κατρίν, που πας;». Έτσι με αποκαλούν και μου θυμίζουν λίγο τα παιδιά μου, που μου έλεγαν και αυτά: που πας».
«Βέβαια και ένιωσα τύψεις που άφηνα τα παιδιά μου. Κάποια στιγμή τους είπα: «Δεν θα πω ποτέ πως θυσιάστηκα. Έκανα επιλογή να είμαι κοντά σας και να μην κάνω κάτι. Έκανα επιλογή να είμαι μακριά σας και να κάνω κάτι». Ένιωσα ότι τους στέρησα την παρουσία μου, φυσικά».
«Δεν είμαι η μαμά του «πήρες ζακέτα;» και του «έφαγες;». Η φροντίδα είναι κάτι που έρχεται από μέσα. Στα εγγόνια μου όμως, όχι, δεν δίνω σοκολάτες ούτε και ζάχαρη! Τους παίρνω γλειφιτζούρια χωρίς ζάχαρη από το φαρμακείο Θα ήθελα να έχω τα παιδιά μου πιο κοντά μου, τώρα που μπορώ και έχω την πολυτέλεια να δουλεύω ίσως λιγότερο κάποιες σεζόν, όπως και μια ισορροπημένη προσωπική ζωή» πρόσθεσε, ακόμα, η Κατερίνα Διδασκάλου στο ψυχαγωγικό μαγκαζίνο της δημόσιας τηλεόρασης.
Ειδήσεις και Νέα από Κοζάνη & Πτολεμαίδα
info@ekozani.gr
ekozani.gr | Ηλεκτρονική Εφημερίδα
Company
Trending
Ειδήσεις Κοζάνη - Πτολεμαίδα
© Christos Kapasakalis
