Υπάρχουν ταινίες που τελειώνουν και λες «Οκ, όλα ξεκαθάρισαν». Κι υπάρχουν κι εκείνες που ρίχνουν τίτλους τέλους και σε αφήνουν να χαζεύεις την οθόνη, αναρωτώμενος αν κατάλαβες τίποτα ή αν πρέπει να ξαναπατήσεις το play.
Donnie Darko (2001)
Σκηνοθεσία: Richard Kelly
Ένα έφηβο αγόρι, ένας τεράστιος κουνελο-φάντασμα ονόματι Frank και μια αντίστροφη μέτρηση για το τέλος του κόσμου. Αν αυτό σου φαίνεται ήδη μπερδεμένο, περίμενε μέχρι να φτάσεις στο φινάλε.
Το Donnie Darko μπλέκει time loops, παράλληλα σύμπαντα και ψυχολογικό δράμα, αφήνοντάς σε να αναρωτιέσαι: Όλα αυτά συνέβησαν στ’ αλήθεια ή ήταν ένα ταξίδι στο μυαλό του Donnie;
Inception (2010)
Σκηνοθεσία: Christopher Nolan
Η ταινία που έκανε τους πάντες να κοιτάνε τη σβούρα στην τελευταία σκηνή και να φωνάζουν «Έπεσε ή όχι ρε φίλε;». Ο Cobb (Leonardo DiCaprio) μπαίνει στα όνειρα άλλων ανθρώπων, παλεύοντας με τις δικές του ενοχές και αναζητώντας τη λύτρωση.
Όμως, το φινάλε; Όνειρο ή πραγματικότητα; Ο Nolan δεν απάντησε ποτέ, αφήνοντάς μας να τσακωνόμαστε στα σχόλια του YouTube εδώ και πάνω από μια δεκαετία.
Mulholland Drive (2001)
Σκηνοθεσία: David Lynch
Αν υπάρχει βασιλιάς του “κάνε-το-όπως-θες-να-το-καταλάβεις”, είναι ο David Lynch. Το Mulholland Drive είναι μια neo-noir παραίσθηση, γεμάτη όνειρα, ψευδαισθήσεις και ανατροπές. Μια ηθοποιός που κυνηγά το όνειρό της στο L.A., μια αμνησιακή γυναίκα και ένα love story που μπλέκει με μυστήριο και θρίλερ. Το τέλος της ταινίας σε πετάει στο κενό: Ήταν όλα φαντασία;
