Η Samantha Cooper, πρώην ανώτερο στέλεχος του πετρελαϊκού κλάδου επί δύο δεκαετίες, έχει πλέον αφιερώσει την επαγγελματική της πορεία στην κλιματική και κοινωνική δράση. Από το 2015, όταν αποχώρησε από τη βιομηχανία πετρελαίου, εργάζεται για να ενθαρρύνει επιχειρήσεις και εργαζόμενους του κλάδου να αντιμετωπίσουν την κλιματική, οικολογική και κοινωνική κρίση.
Η διαδρομή της ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990, όταν ως φοιτήτρια αναζητούσε μια δουλειά στο Λονδίνο με καλές αποδοχές και προοπτικές. Επέλεξε τη Mobil και βρέθηκε σύντομα σε έναν κόσμο εμπορίας καυσίμων, μεταφορών και διεθνών αγορών.
Στα πρώτα της χρόνια είχε, μεταξύ άλλων, την ευθύνη προγραμματισμού φορτηγίδων που μετέφεραν μαζούτ για το δίκτυο του μετρό του Λονδίνου. Αργότερα, μετά την κοινή επιχειρηματική δραστηριότητα της BP με τον ευρωπαϊκό τομέα καυσίμων της Mobil, ανέλαβε ανώτερες θέσεις και διαχειριζόταν παγκόσμιες στρατηγικές εμπορίας.
Από την επαγγελματική εξάντληση στην αλλαγή πορείας
Η αλλαγή δεν ήρθε από μία μόνο στιγμή. Η πετρελαιοκηλίδα του Deepwater Horizon το 2010, υποθέσεις χειραγώγησης τιμών στις ΗΠΑ και ένα περιστατικό με πλήρωμα πλοίου που είχε μείνει χωρίς νερό, άρχισαν να την φέρνουν αντιμέτωπη με τις πραγματικές συνέπειες μιας δουλειάς που έως τότε έμοιαζε αποκομμένη από την καθημερινή ζωή.
Παράλληλα, η εργασιακή πίεση είχε γίνει διαρκής. Οι στόχοι αυξάνονταν κάθε χρόνο, ενώ ακόμη και οι ειδήσεις των γιορτών μεταφράζονταν αμέσως, για εκείνη, σε πιθανές επιπτώσεις στην τιμή του πετρελαίου. Όταν πέτυχε έναν μεγάλο επαγγελματικό στόχο αλλά δεν ένιωσε ικανοποίηση, άρχισε να επανεξετάζει τις προτεραιότητές της.
Η ενασχόληση με τον διαλογισμό και ο εθελοντισμός σε οργανώσεις για γυναίκες και το περιβάλλον λειτούργησαν καθοριστικά. Μέσα από αυτές τις εμπειρίες γνώρισε καλύτερα ζητήματα ισότητας, οικολογίας και κλίματος. Το 2015 αποφάσισε να αποχωρήσει από τον κλάδο, έπειτα από 20 χρόνια εργασίας.
Δίκτυα για μια ζωή μετά το πετρέλαιο
Σήμερα η Cooper είναι διευθύντρια του Business Declares, μιας πρωτοβουλίας που επιδιώκει να κινητοποιήσει επιχειρήσεις απέναντι στην «πολυκρίση» της κλιματικής, οικολογικής και κοινωνικής έκτακτης ανάγκης.
Συμμετέχει επίσης στο Life After Oil, ένα δίκτυο πρώην στελεχών του πετρελαϊκού τομέα που θέλει να δείξει σε εργαζόμενους οι οποίοι παραμένουν στη βιομηχανία ότι η επαγγελματική μετάβαση είναι εφικτή.
Έρευνα που ανατέθηκε στο Πανεπιστήμιο του Bath κατέγραψε ότι εργαζόμενοι στον πετρελαϊκό και τον κλάδο φυσικού αερίου είτε αποχωρούν είτε εξετάζουν την αποχώρησή τους, εν μέρει λόγω της κλιματικής αλλαγής και της αργής ανταπόκρισης των εταιρειών τους. Η ερευνητική ομάδα ανέφερε ότι αρκετοί από όσους έφυγαν περιέγραψαν αίσθημα ανακούφισης, καθώς δεν χρειάζεται πλέον να συμβιβάζουν τις κλιματικές τους ανησυχίες με τις απαιτήσεις της καθημερινής εργασίας τους.
«Πήρα ένα ρίσκο φεύγοντας, αλλά βρήκα μεγάλη ελευθερία. Είμαι πολύ πιο ευτυχισμένη με πολύ λιγότερα».
