Μουνίρ Μπασι: Από πρόσφυγας ιδρυτής ανθρωπιστικής οργάνωσης στο Σουδάν
Στον Βόρειο Νταρφούρ, πριν καταλήξει πρόσφυγας στην Ευρώπη, ο Μουνίρ Μπασι άρχισε να σκέφτεται πώς να βοηθήσει τους ανθρώπους που είχαν εκτοπιστεί από τις συγκρούσεις. Το 2014, οι καταυλισμοί στο Σουδάν, όπως ο Ζάμζαμ, διευρύνονταν για να υποδεχτούν όσους είχαν χάσει τα πάντα. «Αυτοί οι άνθρωποι αξίζουν κάτι καλύτερο από την απλή επιβίωση», δήλωσε ο Μουνίρ, εκφράζοντας την επιθυμία του για ελπίδα και ευκαιρίες για μια νέα αρχή.
Η ίδρυση της οργάνωσης “Let’s Have Hope”
Αυτή η επιθυμία εξελίχθηκε το 2025 στο “Let’s Have Hope”, μια οργάνωση που στηρίζει δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες από το Σουδάν. Ωστόσο, η ίδρυση της οργάνωσης συνδέεται με την προσωπική του εμπειρία ως πρόσφυγας, καθώς το 2018 η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Σουδάν και να βρει καταφύγιο αρχικά στην Αίγυπτο και στη συνέχεια στην Ελλάδα.
Δράση και αλληλεγγύη στην Ελλάδα
Όταν έφτασε στην Ελλάδα το 2023, ο Μουνίρ δεν παρέμεινε αδρανής. Εργάστηκε εθελοντικά ως διερμηνέας και δάσκαλος αγγλικών, υποστηρίζοντας την κοινότητα των προσφύγων στο νησί της Σάμου. «Το πάθος μου για το ανθρωπιστικό έργο είναι η μεγαλύτερη κινητήρια δύναμή μου», δήλωσε.
Αφού αναγνωρίστηκε ως πρόσφυγας στις αρχές του 2024, εργάστηκε σε όλη την Ελλάδα, συντονίζοντας προγράμματα και υποστηρίζοντας εθελοντές στην οργάνωση Movement on the Ground. Σύντομα ανέλαβε σημαντικά καθήκοντα και συνέβαλε στην πρωτοβουλία “Camp to CampUs”, διευκολύνοντας την πρόσβαση των προσφύγων στην εκπαίδευση.
Η κρίση στο Σουδάν
Η οργάνωση “Let’s Have Hope” δραστηριοποιείται σε περιοχές του Σουδάν που πλήττονται από συγκρούσεις, καθώς η βία έχει αναγκάσει έναν στους τέσσερις Σουδανούς να εγκαταλείψει τα σπίτια τους. Παρά τις αντιξοότητες και τους κινδύνους στο πεδίο, η ομάδα λειτουργεί κοινοτικές κουζίνες, παρέχει τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης και προσφέρει υπηρεσίες προστασίας, ιδίως για γυναίκες και κορίτσια.
Η σημασία της γυναικείας ηγεσίας
Η ηγετική παρουσία γυναικών αποτελεί κεντρικό σημείο του οράματος του Μουνίρ. «Εάν οι συνθήκες στη Σουδάν ήταν διαφορετικές, η οργάνωσή μας θα διοικείτο αποκλειστικά από γυναίκες», σημείωσε, τονίζοντας τη δύναμη και την ικανότητά τους να κάνουν αλλαγές.
Η ανθρωπιστική κρίση και οι προκλήσεις
Καθώς η ανθρωπιστική κατάσταση στη χώρα επιδεινώνεται, η πρόσβαση σε βοήθεια είναι εξαιρετικά δύσκολη. Οι γειτονικές χώρες, όπως το Τσαντ και η Αίγυπτος, δέχονται εκατομμύρια πρόσφυγες, με τις υποδομές τους να είναι ήδη επιβαρυμένες.
- Περίπου 60.000 πρόσφυγες έχουν λάβει βοήθεια από την οργάνωση “Let’s Have Hope”.
- Η βία στο Σουδάν έχει αναγκάσει εκατομμύρια ανθρώπους να αναζητήσουν καταφύγιο.
- Η ανθρωπιστική βοήθεια στις γειτονικές χώρες έχει μειωθεί δραστικά.
Η ανάγκη για αλλαγή
Ο Μουνίρ επισημαίνει την αναγκαιότητα μιας νέας προσέγγισης στην αντιμετώπιση των προσφύγων. «Πρέπει να σχεδιάσουμε το μέλλον μας από κοινού, να διαμορφώσουμε τις αποφάσεις», είπε, υπογραμμίζοντας τη σημασία της αμοιβαίας κατανόησης και της συνεργασίας.
Παρά τις δυσκολίες, ο Μουνίρ βλέπει θετικά σημάδια, κυρίως ανάμεσα στις Σουδανές γυναίκες που αναλαμβάνουν ηγετικούς ρόλους. «Οι γυναίκες γίνονται όλο και πιο ενεργές στην κοινωνία», δήλωσε, επισημαίνοντας την ανάγκη για αυτή την εξέλιξη σε όλες τις περιοχές.
Το μέλλον των προσφύγων
Η μεγαλύτερη ευχή του Μουνίρ είναι απλή: να σταματήσει ο πόλεμος και να μπορέσουν οι οικογένειες του Σουδάν να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Καθώς οι συγκρούσεις συνεχίζονται, το μήνυμα του Μουνίρ είναι μια υπενθύμιση ότι οι λύσεις είναι απαραίτητες για το μέλλον, ενώ πολλοί πρόσφυγες εργάζονται ήδη για να ξαναχτίσουν τη ζωή τους και τις κοινότητές τους.
