Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα παραμένει ένα από τα πιο σοβαρά κοινωνικοοικονομικά ζητήματα, ασκώντας έντονη πίεση στους προϋπολογισμούς των οικογενειών και διευρύνοντας τις ανισότητες στην κοινωνία. Τα τελευταία στοιχεία από την Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) και την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ), σε συνδυασμό με στοχευμένες έρευνες και ευρωπαϊκές εκθέσεις, αποδεικνύουν ότι, παρά την παρατηρούμενη επιβράδυνση στην αύξηση των τιμών, η αγορά ακινήτων παραμένει εξαιρετικά ακριβή και δύσκολα προσβάσιμη για την πλειονότητα των πολιτών.
Σύμφωνα με τα δεδομένα της ΤτΕ, οι τιμές των ακινήτων συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία, εισερχόμενες σε μια πιο ώριμη φάση. Το 2025, η μέση ετήσια αύξηση των τιμών των διαμερισμάτων καταγράφηκε στο 7,8%, σημειώνοντας ωστόσο μια μείωση σε σύγκριση με το 9,1% του 2024.
Σημαντική είναι η διάκριση μεταξύ νέων και παλαιών διαμερισμάτων, με τα δεύτερα να παρουσιάζουν μεγαλύτερη αύξηση κατά 8,1% σε αντίθεση με τα νεόδμητα που αυξήθηκαν κατά 7,4%. Ωστόσο, η αύξηση δεν είναι ομοιόμορφη σε όλη την επικράτεια. Στην Αθήνα, η ετήσια αύξηση των τιμών διαμορφώθηκε στο 6,2%, ενώ στη Θεσσαλονίκη έφτασε το 9,6%. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή ήταν η αύξηση στις μεγάλες πόλεις της περιφέρειας, όπου οι τιμές εκτοξεύτηκαν κατά 9,8%, με το δ’ τρίμηνο του 2025 να καταγράφει αύξηση 10,5%.
Η ελληνική αγορά ακινήτων έχει πλέον καθιερωθεί σε πολύ υψηλά επίπεδα τιμών. Παρά τις παρεμβάσεις της Πολιτείας, οι οποίες σύμφωνα με την ΤτΕ είναι θετικές, η βραχυπρόθεσμη αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων παραμένει περιορισμένη.
Παράλληλα, η πίεση στο κόστος διαβίωσης επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ) της ΕΛΣΤΑΤ. Ενώ ο γενικός ετήσιος πληθωρισμός ανήλθε στο 2,7%, οι τιμές στον τομέα της στέγασης αυξήθηκαν κατά 2,6%. Αυτή η άνοδος προέρχεται κυρίως από την αύξηση των ενοικίων και των δαπανών επισκευής και συντήρησης, γεγονός που επηρεάζει σημαντικά το διαθέσιμο εισόδημα των ενοικιαστών, οι οποίοι είναι και η πιο ευάλωτη ομάδα στην τρέχουσα κρίση.
Σύμφωνα με έρευνες από τις BluPeak Estate Analytics και Ierax Analytics, το βάρος της στέγασης είναι ιδιαίτερα μεγάλο για τους νέους. Στην ηλικιακή ομάδα 25-35 ετών, το 43% δαπανά από το 25% έως το 40% του εισοδήματός του για στέγαση, ενώ το 20% ξοδεύει πάνω από 40%. Η μέση ηλικία αποχώρησης από το πατρικό σπίτι παραμένει υψηλή στα 30,7 έτη, με το 19% των ενηλίκων να διαμένει ακόμα με την οικογένειά του.
Η ανασφάλεια στους νέους είναι επίσης ανησυχητική, καθώς σχεδόν 6 στους 10 συμμετέχοντες σε έρευνα θεωρούν το κόστος στέγασης μη βιώσιμο. Επιπλέον, το 39% των νέων δηλώνει ότι αισθάνεται μικρή ή καθόλου ασφάλεια σχετικά με τη διαμονή τους τα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια, κυρίως λόγω του φόβου έξωσης ή απότομης αύξησης των ενοικίων.
Η κατάσταση στην ελληνική αγορά ακινήτων έχει προσελκύσει την προσοχή ευρωπαϊκών θεσμών. Τον Μάρτιο του 2026, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε ένα σημαντικό ψήφισμα που αναγνωρίζει την στεγαστική κρίση στην Ελλάδα ως «επείγουσα κοινωνική και οικονομική κρίση». Η έκθεση της επιτροπής HOUS καταδεικνύει τις στεγαστικές ανάγκες στην ΕΕ, με την Ελλάδα να συγκαταλέγεται ανάμεσα στα χειρότερα παραδείγματα.
Οι συστάσεις που προκύπτουν περιλαμβάνουν την ανάγκη για αισθητή αύξηση της κατασκευής κατοικιών, τη μείωση της γραφειοκρατίας, την εξασφάλιση πρόσβασης σε προσιτή στέγη μέσω χαμηλότοκων δανείων, καθώς και τη δημιουργία πιο αξιόπιστων βάσεων δεδομένων για την αγορά ακινήτων.
Συνολικά, η ελληνική αγορά ακινήτων έχει σταθεροποιηθεί σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα τιμών. Παρά την ελαφρά αποκλιμάκωση του ρυθμού αύξησης, οι σωρευτικές πιέσεις των προηγούμενων ετών καθιστούν τη στέγαση έναν από τους κύριους παράγοντες οικονομικής πίεσης και κοινωνικής ανασφάλειας.
