Ο Χρήστος Κάλοου σε συνέντευξή του στην εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα μίλησε και για τα δύσκολα παιδικά χρόνια που πέρασε στο ορφανοτροφείο, καθώς και για το εγκεφαλικό που είχε το 2005 και το πώς αυτό επηρέασε την επαγγελματική ζωή του.
Σχετικά με τα χρόνια που πέρασε στο ορφανοτροφείο, ο Χρήστος Κάλοου ανέφερε ότι: «Λόγω κάποιων συνθηκών, οι γονείς μου ήταν χωρισμένοι, η μητέρα μου δεν είχε τη δυνατότητα να παρέχει τα απαραίτητα και πέρασα τα παιδικά μου χρόνια στο ορφανοτροφείο. Περίμενα κάθε Κυριακή να έρθει η μητέρα μου ένα δίωρο.
Αυτό που κρατάς μέσα σου είναι αυτό το γιατί, γιατί να μην έχω κι εγώ έναν πατέρα να μου πάρει κάποια παιχνίδια που τα στερήθηκα, να με πάει για διακοπές με τη μαμά μου… Το να γαλουχηθείς μέσα από τέτοιες ελλείψεις, σε κάνει πιο δυνατό για να αντεπεξέλθεις στη ζωή. Στα 10 μου πουλούσα Ταμ Ταμ και Μπυράλ για να ζήσω. Ήμουν υποχρεωμένος να ζω με έναν παιδονόμο που έπαιρνε μια σιδερένια βίτσα και σου χτυπούσε το χέρι».
Μιλώντας για το εγκεφαλικό που είχε πάθει, είπε ότι: «Το 2005 είχα πάθει εγκεφαλικό! Άρχισα να τρέμω και πήγα στο νοσοκομείο, όπου δύο νευρολόγοι είπαν ότι «έλα μωρέ, ο Κάλοου είναι, θα είναι χαπακωμένος». Με έστειλαν σπίτι μου και έπειτα από δύο ημέρες έπαθα το εγκεφαλικό. Όταν έπαθα το εγκεφαλικό, μου στάθηκαν η Άννα Φόνσου και η Μαρία Αλιφέρη. Απ’ εκεί που είχα 5 τηλέφωνα την ημέρα για δουλειά, ξαφνικά εξαφανίστηκαν. Είχε βγει το στίγμα πως είμαι τελειωμένος».
