Για πολλά χρόνια, χιλιάδες φοιτητές σε όλη την Ελλάδα έβλεπαν τις αιτήσεις τους για το φοιτητικό στεγαστικό επίδομα να απορρίπτονται, επειδή ζούσαν σε γειτονικό δήμο και όχι στον ίδιο με το πανεπιστημιακό τους τμήμα. Η αυστηρή ερμηνεία του Υπουργείου Παιδείας από το 2018 είχε ως αποτέλεσμα πολλοί νέοι να χάνουν αυτή τη σημαντική οικονομική ενίσχυση, παρότι νοίκιαζαν κατοικία αποκλειστικά για τις σπουδές τους.
Παραδείγματα όπως φοιτητές από το Αίγιο που ζούσαν στην Πάτρα ή από την Πτολεμαΐδα που έμεναν στην Κοζάνη, αποδεικνύουν πόσο άδικη ήταν αυτή η πρακτική, παρά την μικρή απόσταση και την εύκολη καθημερινή μετακίνηση.
Προηγουμένως, το επίδομα δινόταν ακόμα και αν η κατοικία βρισκόταν μέχρι 40 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη σπουδών. Όμως, η νέα εγκύκλιος του 2018 απαιτούσε η μίσθωση να είναι εντός του ίδιου δήμου, αποκλείοντας έτσι πολλούς δικαιούχους.
Ο Συνήγορος του Πολίτη αντέδρασε, επισημαίνοντας ότι αυτή η ερμηνεία αντίκειται στο νόμο και δημιουργεί αδικίες. Τόνισε πως το επίδομα πρέπει να στηρίζει όλους τους φοιτητές που μένουν μακριά από το σπίτι τους, χωρίς αυστηρούς γεωγραφικούς περιορισμούς.
Τελικά, το 2024-2025 το Υπουργείο Παιδείας υιοθέτησε την πρόταση του Συνηγόρου, επιτρέποντας πλέον το επίδομα και σε φοιτητές που ζουν σε άλλους δήμους της ίδιας περιφερειακής ενότητας με το τμήμα τους. Αυτή η αλλαγή δίνει οικονομική ανάσα σε εκατοντάδες νέους, ειδικά σε οικογένειες με χαμηλά εισοδήματα, και συμβάλλει στην ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση.
Η υπόθεση αναδεικνύει τη σημασία θεσμών που προστατεύουν τα δικαιώματα των πολιτών και αποκαθιστούν αδικίες, αλλά και τη συνεχή ανάγκη για δίκαιους και εφαρμόσιμους κανόνες στην εκπαίδευση.
