Μπορεί να ακούγεται σαν φάρσα ή αποσπασμένο σενάριο από ισπανική σουρεαλιστική κωμωδία, όμως είναι πέρα για πέρα αληθινό: το 1999, ο δήμαρχος της Lanjarón, ενός μικρού χωριού στη νότια Ισπανία, απαγόρευσε… τον θάνατο!
Ναι, καλά διάβασες. Ο λόγος; Το τοπικό νεκροταφείο είχε γεμίσει, και οι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί μπλόκαραν τη δημιουργία νέου. Έτσι, ο δήμαρχος αποφάσισε να προχωρήσει σε συμβολικό διάταγμα, καλώντας τους δημότες να “παραμείνουν ζωντανοί” μέχρι να βρεθεί λύση.
Ακόμα πιο σουρεάλ; Σε κάποιες περιοχές, όπως στο Darro, η “απαγόρευση θανάτου” εφαρμόστηκε ειδικά για τα Σαββατοκύριακα – γιατί, πολύ απλά, δεν γίνονταν ταφές εκτός εργάσιμου ωραρίου! Το μήνυμα του δημάρχου προς τους κατοίκους; «Παρακαλούμε, μείνετε ζωντανοί μέχρι τη Δευτέρα».
Η απόφαση φυσικά δεν είχε νομική ισχύ, ούτε επιβλήθηκε ποτέ. Ήταν όμως ένα πνευματώδες χαστούκι προς την κρατική αδιαφορία, μια πράξη διαμαρτυρίας με χιούμορ, ευφυΐα και… έναν απελπισμένο τόνο πραγματικότητας.
Παρόμοια “απαγορευτικά” εκδόθηκαν και σε άλλα ισπανικά χωριά, όπως το La Font de la Figuera, αποδεικνύοντας ότι όταν το κράτος κοιμάται, η τοπική αυτοδιοίκηση… τρολάρει.
Μπορεί κανείς να απαγορεύσει τον θάνατο; Όχι.
Μπορεί όμως να τον εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά, όταν όλα γύρω θυμίζουν νεκροταφείο αποφάσεων.
