Έφυγε από τη ζωή η Κική Δαλάκου, η αξιαγάπητη ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου
Η ηθοποιός Κική Δαλάκου, γνωστή για τη συμμετοχή της σε περισσότερες από 60 ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών έπειτα από σοβαρή ασθένεια. Η είδηση του θανάτου της ήρθε την Κυριακή και γνωστοποιήθηκε από τον Σπύρο Μπιμπίλα, ο οποίος την αποχαιρέτησε δημόσια.
Βασικές Πληροφορίες
- Η Κική Δαλάκου γεννήθηκε στον Πειραιά στις 28 Αυγούστου 1943.
- Συμμετείχε σε πάνω από 60 ταινίες, κυρίως τη δεκαετία του 1960 και 1970.
- Η κηδεία της θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη στο Πρώτο Κοιμητήριο Πειραιά.
- Άφησε πίσω της μία σπουδαία οικογένεια και σημαντική καλλιτεχνική κληρονομιά.
Συγκινητικός αποχαιρετισμός από τον Σπύρο Μπιμπίλα
Ο Σπύρος Μπιμπίλας, σε ανάρτησή του στα social media, εκφράζει τη λύπη του για την απώλεια της Κικής Δαλάκου, αναφερόμενος στη μακρά πορεία της στον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο. Στην ανάρτησή του τονίζει:
«Η Κική Δαλάκου, μια αξιαγάπητη ηθοποιός του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, έφυγε από τη ζωή την Κυριακή, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία οικογένεια».
Κλείνοντας, έγραψε: «Καλό ταξίδι στην αγαπημένη μας συνάδελφο και συλλυπητήρια στην οικογένειά της».
Η καλλιτεχνική πορεία της Κικής Δαλάκου
Η Κική Δαλάκου υπήρξε μια εμβληματική μορφή του ελληνικού κινηματογράφου, συμμετέχοντας σε πολλές κλασικές ελληνικές ταινίες. Μεταξύ των πιο γνωστών έργων της είναι:
- «Κρίμα… το μπόι σου»
- «Ο Θανάσης η Ιουλιέττα και τα λουκάνικα»
- «Ο τρελός της πλατείας αγάμων»
- «Ο παιχνιδιάρης»
- «Ένα αγόρι… αλλοιώτικο απ’ τ’ άλλα»
- «Ζήτημα ζωής και θανάτου»
- «Ο παλαβός κόσμος του Θανάση»
Επιπλέον, είχε σημαντική παρουσία και στην ελληνική τηλεόραση, με αξέχαστες ερμηνείες σε σειρές όπως «Το ημερολόγιο ενός θυρωρού» όπου υποδύθηκε τη «Νταίζη».
Τελετή Κηδείας
Η κηδεία της Κικής Δαλάκου θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11:00 το πρωί στο Πρώτο Κοιμητήριο Πειραιά. Η απώλεια της ηθοποιού προστίθεται σε μια σειρά από θανάτους που έχουν πλήξει τον καλλιτεχνικό κόσμο, με πολλούς συναδέλφους και φίλους να αποχαιρετούν μια εμβληματική φυσιογνωμία του ελληνικού θεάματος.
