Γιάννης Πλόσκας: Ο άνθρωπος πίσω από το κοζανίτικο κασμέρι, την Αποκριά και τους Κασμιρτζήδες
Ο Γιάννης Πλόσκας είναι γνωστός στην Κοζάνη για το κοζανίτικο κασμέρι, τις αποκριάτικες παραστάσεις και τη συμμετοχή του στους Κασμιρτζήδες. Πίσω από το χιούμορ και τις ιστορίες που έχουν χαρίσει γέλιο σε πολλές γενιές, όμως, υπάρχει μια διαδρομή ζωής γεμάτη δυσκολίες, αλλαγές και έντονη παρουσία στην πολιτιστική παράδοση της πόλης.
Σε μια συζήτηση με πολλές αναμνήσεις, μίλησε για τα παιδικά του χρόνια, την παλιά Κοζάνη, την Αποκριά, τους ανθρώπους που γνώρισε και τα περιστατικά που σημάδεψαν την πορεία του. Θυμήθηκε ακόμη την εποχή που, σε ηλικία μόλις 16 ετών, έχασε τον πατέρα του, ανέλαβε το οικογενειακό μπακάλικο, το έκλεισε και στη συνέχεια πήγε φαντάρος.
Από τη Χορωδία «Ελίμεια» στην παράδοση της Κοζάνης
Ο ίδιος αναφέρεται στη Χορωδία Κοζάνης «Ελίμεια», σημειώνοντας ότι μέσα από αυτήν ήρθε πιο κοντά στον πολιτισμό και την παράδοση. Η πορεία του τον έφερε σταδιακά στον κόσμο του κασμεριού, ενός στοιχείου που συνδέθηκε στενά με την καθημερινότητα, τα καφενεία και τις ταβέρνες της παλιάς Κοζάνης.
Όπως θυμάται, τότε οι Κοζανίτες πείραζαν περισσότερο ο ένας τον άλλον, με το κασμέρι να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των συζητήσεων και της κοινωνικής ζωής. Στη συζήτηση μοιράζεται και δύο ευτράπελες ιστορίες από το μαγαζί, περιστατικά που, όπως φαίνεται, παραμένουν ζωντανά στη μνήμη του.
Οι Κασμιρτζήδες, οι αποκριάτικες βραδιές και οι ιστορίες της σκηνής
Ο Γιάννης Πλόσκας μιλά ακόμη για το πώς το κασμέρι οδήγησε στη δημιουργία των Κασμιρτζήδων, με την αρχή να τοποθετείται το 1985. Θυμάται τις βραδιές κάθε Τσικνοπέμπτη σε Κοσμοκίνηση, Πολιτεία και Bora Bora, όπου ο χορός συνδυαζόταν με το ιδιαίτερο χιούμορ και τις ατάκες της Κοζάνης.
Ξεχωριστή θέση στις αναμνήσεις του έχει και η επίσκεψη του αείμνηστου σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη, ο οποίος παρακολούθησε τους Κασμιρτζήδες και τους ζήτησε να παίξουν μαζί μια σκηνή.
Η συζήτηση αγγίζει και τις αντιδράσεις που προκαλεί το κασμέρι. Δεν το αντέχουν όλοι, καθώς ορισμένα αστεία μπορεί να ενοχλούν, παρότι συχνά παραμένουν αξέχαστα. Ο ίδιος σχολιάζει επίσης ότι με τα χρόνια χάνεται το κοζανίτικο ιδίωμα, μαζί με έναν τρόπο έκφρασης που χαρακτήριζε την παλιά πόλη.
Τέλος, αναφέρεται στο τι θα έλεγε στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη αν τον συναντούσε, ενώ σχολιάζει και τις επενδύσεις που ακούγονται για data center και υδροπονικές καλλιέργειες, με ντομάτες και πατάτες.
Πηγή: Αρχικό ρεπορτάζ
