Ο Ναζ Μήτρου-Λονγκ μίλησε στην κάμερα του PAOKBC για το νέο ξεκίνημα του ΠΑΟΚ, εκφράζοντας την πίστη του στις δυνατότητες της ομάδας και στη δουλειά που γίνεται υπό τον Αντρέα Τρινκιέρι. Ο έμπειρος γκαρντ στάθηκε στο ταλέντο του ρόστερ, στη διάθεση όλων να εξελιχθούν, αλλά και στον κοινό στόχο της διεκδίκησης τίτλων.
Στις πρώτες του εντυπώσεις από το νέο πρότζεκτ του Δικεφάλου, ο Μήτρου-Λονγκ περιέγραψε ένα περιβάλλον με θετική ενέργεια και ξεκάθαρη κατεύθυνση. Όπως τόνισε, ο οργανισμός έχει κινηθεί με στόχο να φτάσει σε υψηλό επίπεδο, ενώ η ομάδα δείχνει από νωρίς να λειτουργεί σωστά, τόσο στις σχέσεις των παικτών όσο και στην καθημερινή δουλειά.
«Πιστεύω ότι έχουμε πάρα πολύ ταλέντο και ότι κάνουμε βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση», ανέφερε, υπογραμμίζοντας πως το γκρουπ δεν χαρακτηρίζεται από εγωισμούς. Παράλληλα, επισήμανε ότι οι παίκτες που παρέμειναν από την προηγούμενη σεζόν έχουν ισχυρό κίνητρο, ενώ οι νέοι ήρθαν με την ίδια φιλοδοξία: να φέρουν τίτλους στον σύλλογο και στον κόσμο του ΠΑΟΚ.
«Υψηλά στάνταρ» από τον Τρινκιέρι
Ξεχωριστή αναφορά έκανε στον Αντρέα Τρινκιέρι, αποδίδοντας ιδιαίτερη σημασία στη συνέπεια του προπονητή του από την πρώτη ημέρα της συνεργασίας τους. Ο Μήτρου-Λονγκ σημείωσε ότι ο Ιταλός τεχνικός είναι σταθερός στις αρχές, τις απαιτήσεις και τη φιλοσοφία του, κάτι που βοηθά τους παίκτες να τον σέβονται και να δουλεύουν με μεγαλύτερη ένταση.
«Έχει υψηλά στάνταρ και προσπαθούμε να φτάσουμε σε αυτά, γιατί θέλουμε να γίνουμε πρωταθλητές», ήταν το μήνυμα του γκαρντ του ΠΑΟΚ, ο οποίος αναφέρθηκε και στην προσωπικότητα που διαμορφώνεται σταδιακά μέσα στα αποδυτήρια.
Για τους πιο εκφραστικούς παίκτες της ομάδας, ξεχώρισε τον Τρέβορ Χάτζινς και τον Ταϊρί, με τον τελευταίο να φέρνει, όπως είπε, ενέργεια και χαρά στην καθημερινότητα. Στην αντίθετη πλευρά, χαρακτήρισε πιο ήρεμο τον Φίλλιο, προσθέτοντας πάντως ότι όλοι αρχίζουν να ανοίγονται, καθώς βρίσκονται μαζί μόλις μία εβδομάδα.
Από την πυγμαχία στο μπάσκετ
Ο Μήτρου-Λονγκ αναφέρθηκε και στη σχέση του με το μπάσκετ, η οποία ξεκίνησε από το οικογενειακό περιβάλλον. Οι θείοι και τα μεγαλύτερα αδέλφια του έπαιζαν συχνά, ενώ η μπασκέτα στο υπόγειο του σπιτιού τους έγινε το σημείο όπου γεννήθηκε η αγάπη του για το άθλημα, μέσα από καθημερινές, ανταγωνιστικές αναμετρήσεις.
Πριν αφοσιωθεί οριστικά στο μπάσκετ, είχε ασχοληθεί σοβαρά με την πυγμαχία, επηρεασμένος και από τον πατέρα του, που ήταν διεθνής αθλητής του kickboxing. Όταν χρειάστηκε να επιλέξει τον δρόμο που θα ακολουθούσε, προτίμησε το μπάσκετ, έχοντας παράλληλα δοκιμαστεί στα σχολικά του χρόνια σε βόλεϊ, ποδόσφαιρο και μπέιζμπολ.
Για τον ίδιο, το μπάσκετ αποτελεί τρόπο έκφρασης και αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Ακόμη και αν δεν είχε ακολουθήσει επαγγελματικά την πορεία του παίκτη, εξήγησε ότι θα ήθελε να παραμείνει κοντά στο παιχνίδι, είτε μέσα από το scouting, την προπονητική ή κάποιον άλλο ρόλο.
Σε πιο προσωπικό τόνο, ανέδειξε τη γυναίκα του ως τον άνθρωπο που θαυμάζει περισσότερο, ενώ από τους αθλητές με τους οποίους έχει συνυπάρξει επέλεξε να αναφερθεί στον Ρούντι Γκομπέρ. Τον χαρακτήρισε παίκτη επιπέδου Hall of Fame, τονίζοντας την αξία του ως αμυντικού και καταλύτη για τις ομάδες του.
