Για όσους αγαπάμε το ποδόσφαιρο, τα τελευταία 24ωρα προσέφεραν κάποιες εικόνες που εμφανίζουν το απόλυτο κοντράστ. Από τη μία η αθλητική υγεία, η ομορφιά και η αισθητική, οι λόγοι δηλαδή για τους οποίους δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη έχουν ανακηρύξει το ποδόσφαιρο τον αναμφισβήτητο και διαχρονικό «βασιλιά των σπορ».
Εικόνα πρώτη: Ένας αρτίστας στον ΠΑΟΚ, ο Ντέλιας, ένα παιδί που έχει το μοναδικό χάρισμα να συνδυάζει το «ποδόσφαιρο της αλάνας» με την αποτελεσματικότητα και τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού. Όλα σε top level. Η κερκίδα του Αγρινίου τον αποθέωσε, αναγνωρίζοντας ένα φυσικό ταλέντο, πέρα από χρώματα και ομάδες.
Εικόνα δεύτερη: Έναν παιχταρά του Ολυμπιακού, τον Ιρανό Ταρεμί, ο οποίος «σκόραρε» με τις δηλώσεις του. «Δεν πανηγυρίζω τα γκολ, γιατί ο λαός μου υποφέρει και αγωνίζεται για την ελευθερία». Ένας αθλητής που λάμπει και με την κοινωνική συνείδησή του.
Πάμε τώρα στο απόλυτο κοντράστ. Όταν τη μαγεία του ποδοσφαίρου θέλουν να μας την (ξανα)κλέψουν κάποιοι «νεκροθάφτες». Σε μια ταβέρνα, ανάμεσα στα τζατζίκια και τις τυροκαυτερές, συγκεντρώθηκαν κάποια ζόμπι. Κάτι λιγδιάρηδες, χοντρολαίμηδες, αξύριστοι και αντιαισθητικοί, αγνώστου επαγγέλματος οι περισσότεροι, νταραβεριτζήδες της συμφοράς, παραγονταραίοι της πλάκας.
Αυτές λοιπόν οι σκιές θέλουν να μην είναι πρωταγωνιστές των Κυριακών μας ο Ντέλιας, ο Ταρεμί και δεκάδες άλλοι παρόμοιοι τους, αλλά ο βόθρος και ο υπόκοσμος.
Τα τελευταία χρόνια το ελληνικό ποδόσφαιρο έκανε βήματα προόδου. Και με τις ομάδες μας (4 συνεχίζουν φέτος στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις) και με την Εθνική. Είδαμε όμορφα πράγματα και δημιουργήθηκαν προσδοκίες.
Να επιστρέψουμε λοιπόν στους «ταβερνιάρηδες» και στους «χοντρολαίμηδες»;
