Ο χορογράφος και παίκτης ριάλιτι, απάντησε ως εξής: «Νομίζω είναι πάρα πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι δεν έχει να κάνει η σεξουαλικότητα με το αν είναι καλός ένας γονέας».

«Ο καλός γονέας είναι ένας καλός άνθρωπος και ας αφήσουμε τα ερωτικά απ’ έξω, γιατί έχουμε δει και πάρα πολλά παραδείγματα όπως, έναν ομοφυλόφιλος άνδρας που έχει παιδί να είναι τελικά καλύτερος πατέρας από έναν στρέιτ άντρα. Δεν λέω ότι δεν ισχύει και το αντίθετο, αλλά βλέπουμε ότι το έχουν τόσο απωθημένο πολλά ομοφυλόφιλα ζευγάρι ή τέλος πάντων κάποιοι άνθρωποι που είναι γκέι που δίνουν τριπλάσια αγάπη. Καλύτερα να είναι γκέι ο πατέρας παρά να είναι επιθετικός και να νιώθει το παιδί τη βία, το έχω βιώσει» τόνισε τέλος, ο Τάσος Ξιαρχό.

«Ο μπαμπάς μου με κυνηγούσε με την καραμπίνα»

Σε παλιότερη συνέντευξή του, ο Τάσος Ξιαρχό είχε αναφερθεί στη δύσκολη σχέση με τον πατέρα του και την ενδοοικογενειακή βία, που βίωσε κατά τα παιδικά του χρόνια.

Όπως ανέφερε πριν 2 χρόνια στο «T-Live» έχει βιώσει πολλά περιστατικά βίας με θύτη τον πατέρα του, πριν εγκαταλείψει εκείνον και την μητέρα του, όταν ακόμα πήγαινε στην πέμπτη δημοτικού.

«Έχω βιώσει πολύ σκληρές στιγμές. Ερχόμενος μετά από περίπου είκοσι χρόνια από όταν ήμουν παιδάκι, βλέπω ότι έχουν αποκατασταθεί οι σχέσεις με τον πατέρα μου, με την μητέρα μου και όλα είναι καλά. Κάνοντας παιδιά σε πολύ μικρές ηλικίες, βλέπεις ότι η ζωή σου παίρνει άλλη τροπή. Ξαφνικά μαντρώνεσαι μέσα στο σπίτι με οικογένεια και μπορεί να σου βγουν κάποια περιστατικά που είναι βίαια» δήλωσε αρχικά σχετικά με τους γονείς του.

Όσον αφορά τα περιστατικά βίας, που έζησε: «Πολλή βία στα παιδικά μου χρόνια. Όταν ένα παιδάκι έχει ως πρώτη ανάμνηση αίμα από ξυλοδαρμό, είναι σκληρό. Έχω πολλές ιστορίες. Μπορεί να ήταν πολύ μεθυσμένος ο μπαμπάς μου και να κυνηγάει εμένα και την μητέρα μου με μία καραμπίνα να μας σκοτώσει. Την επόμενη μέρα μας ζητούσε συγγνώμη, μόνο την μητέρα μου χτυπούσε. Όλη η βία διοχετευόταν στην γυναίκα, για αυτό μεγάλωσα με αγάπη προς τις γυναίκες».

Στην συνέχεια, ο Τάσος Ξιαρχό παραδέχτηκε πως πολλά από τα περιστατικά που συνέβησαν τότε, προσπαθούσε να τα σβήσει από την μνήμη του. Πλέον, όμως, όπως αναφέρει, οι εικόνες αυτές έρχονται στο μυαλό του πιο έντονες από ποτέ.

«Θυμάμαι τα συναισθήματα, που είχα τότε. Πολλές φορές, η μνήμη μου έσβηνε μόνη της, το μυαλό μου απωθούσε τις μνήμες. Όσο περνούν τα χρόνια, θυμάμαι περισσότερα πράγματα. Είναι ξεκάθαρα κομμάτι επιβίωσης. Ο οργανισμός μου το έδιωχνε τότε και το έφερνε μπροστά μετά από πολλά χρόνια, ακόμα κι όταν έβλεπα ταινίες. Συμβαίνει συχνά πλέον, έχω αναμνήσεις που είναι τρόμος. Είναι σαν να βλέπω ταινίες στον ύπνο μου. Μία ημέρα η μαμά μου με ρώτησε “Θέλεις να φύγουμε;” και είπα “πάμε”. Μείναμε τελικά με τον μπαμπά μου μέχρι την πέμπτη δημοτικού. Είδαμε πολλά, που δεν μπορούν να ειπωθούν τηλεοπτικά» είχε δηλώσει τέλος, ο Τάσος Ξιαρχό.