Απολιθώματα από την Ισπανία φέρνουν τον Diplodocus στην Ευρώπη
Μια νέα παλαιοντολογική μελέτη αναγνωρίζει ως Diplodocus απολιθώματα που βρέθηκαν στο Τερουέλ της Ισπανίας, σε πετρώματα ηλικίας περίπου 150 εκατομμυρίων ετών. Το εύρημα, από την περιοχή La Tejería κοντά στο El Castellar, ενδέχεται να αποτελεί την πρώτη τεκμηριωμένη παρουσία του συγκεκριμένου γένους εκτός Βόρειας Αμερικής και να προσφέρει νέα στοιχεία για τις μετακινήσεις των δεινοσαύρων στον νεαρό τότε Ατλαντικό.
Το υλικό περιλαμβάνει 14 σπονδύλους από τη μέση και την πίσω περιοχή της ουράς, καθώς και αρκετά chevrons, δηλαδή οστά που βρίσκονται στην κάτω πλευρά των ουραίων σπονδύλων. Αν και δεν έχει διασωθεί ολόκληρος σκελετός, οι ερευνητές θεωρούν ότι τα ανατομικά χαρακτηριστικά της ουράς είναι αρκετά χρήσιμα για την ταξινόμηση των σαυρόποδων.
Με βάση τη μελέτη, το ζώο είχε μήκος περίπου 25 μέτρα. Όπως και άλλοι σαυρόποδες, ο Diplodocus ήταν μεγάλος τετράποδος φυτοφάγος δεινόσαυρος, με μακρύ λαιμό, σχετικά μικρό κεφάλι και ιδιαίτερα επιμήκη ουρά.
Η ταξινόμηση παραμένει υπό συζήτηση
Η εργασία δημοσιεύτηκε στο Journal of Vertebrate Paleontology και αξιολογήθηκε από ομότιμους. Παρ’ όλα αυτά, η αναγνώριση ενός γένους από αποσπασματικά απολιθώματα περιλαμβάνει αναπόφευκτα ερμηνεία.
Ο José Ignacio Canudo, καθηγητής Παλαιοντολογίας στο Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα, χαρακτήρισε τη μελέτη υψηλής ποιότητας, εξέφρασε όμως την άποψη ότι οι ουραίοι σπόνδυλοι μπορεί να μην επαρκούν για ασφαλή απόδοση στο γένος Diplodocus. Η επιστημονική επιφύλαξη δεν αναιρεί τη σημασία του υλικού, αλλά δείχνει ότι η ταξινόμηση μπορεί να ενισχυθεί ή να αναθεωρηθεί από μελλοντικά απολιθώματα και συγκριτικές έρευνες.
Ένα ακόμη κομμάτι της Ιουρασικής Ιβηρικής
Η ανατολική Ιβηρική είναι ήδη γνωστή για τον πλούτο της σε απολιθώματα του Ύστερου Ιουρασικού. Στην περιοχή του Τερουέλ έχουν εντοπιστεί κατάλοιπα σαυρόποδων, θηρόποδων, στεγόσαυρων και ορνιθόποδων, αποκαλύπτοντας μια ιδιαίτερα ποικιλόμορφη πανίδα.
Το δείγμα από το El Castellar προσθέτει πληροφορίες για τη σύνθεση των οικοσυστημάτων της εποχής και για τις εξελικτικές σχέσεις των δεινοσαύρων στην Ευρώπη. Αν η αναγνώριση ως Diplodocus επιβεβαιωθεί, θα διευρύνει σημαντικά τη γνωστή γεωγραφική εξάπλωση του γένους και θα ενισχύσει την εικόνα ενός Ύστερου Ιουρασικού όπου η Βόρεια Αμερική και η Ευρώπη δεν ήταν πλήρως απομονωμένες μεταξύ τους.
