Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι η οικογενειακή κατοικία οφειλέτη δεν μπορεί να οδηγείται σε κατάσχεση και πλειστηριασμό για χρέη προς το Δημόσιο, όταν ο οφειλέτης διαθέτει άλλα περιουσιακά στοιχεία που μπορούν να καλύψουν την οφειλή. Η κρίση του ΣΤ΄ Τμήματος αφορά χρέη που εισπράττονται μέσω του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων, όπως οφειλές προς την Εφορία, τους ΟΤΑ, ασφαλιστικά Ταμεία και Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου.
Η υπόθεση της μεζονέτας στο Μοσχάτο
Η υπόθεση αφορούσε μεζονέτα 162 τετραγωνικών μέτρων, στον πρώτο και τον δεύτερο όροφο, στο Μοσχάτο. Το ακίνητο ανήκε κατά 50% σε διευθύνοντα σύμβουλο ανώνυμης βιομηχανικής εταιρείας και κατά 50% στη σύζυγό του. Η ΔΟΥ ΦΑΕ Πειραιά είχε εντάξει το ακίνητο σε πρόγραμμα αναγκαστικού πλειστηριασμού για ληξιπρόθεσμες οφειλές της εταιρείας προς το Δημόσιο.
Ο διευθύνων σύμβουλος προσέφυγε κατά του προγράμματος στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, το οποίο το ακύρωσε. Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών απέρριψε την έφεση του Δημοσίου, κρίνοντας ότι η μεζονέτα αποτελούσε τη μοναδική κύρια κατοικία όπου διέμενε με την οικογένειά του, ενώ ο ίδιος διέθετε και άλλα ακίνητα σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.
Το ΣτΕ απέρριψε την αίτηση του Δημοσίου και υπογράμμισε ότι η κατοικία συνδέεται άμεσα με την αξιοπρέπεια, την ασφάλεια και την οικογενειακή ζωή. Με βάση την αρχή της αναλογικότητας, πριν από την απώλεια της κατοικίας πρέπει να έχει αποδειχθεί ότι εξαντλήθηκαν άλλα πρόσφορα και ηπιότερα μέτρα για την είσπραξη της οφειλής. Επομένως, η διακριτική ευχέρεια της φορολογικής διοίκησης ως προς την επιλογή περιουσιακού στοιχείου δεν είναι απεριόριστη.
Ανακοπή σε κάθε στάδιο της διαδικασίας
Η απόφαση αναγνωρίζει ακόμη ότι ο οφειλέτης μπορεί να ασκήσει ανακοπή σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας: από την κοινοποίηση της κατασχετήριας έκθεσης έως και την έκδοση του προγράμματος πλειστηριασμού. Μέχρι σήμερα είχε γίνει δεκτό ότι η ανακοπή μπορούσε να ασκηθεί μόνο στο αρχικό στάδιο της κατασχετήριας έκθεσης.
