Στεφανία Γονίδη: «Ο πατέρας μου είναι η αδυναμία μου, είναι το πρότυπό μου στο καλλιτεχνικό κομμάτι»

Έχεις δύο παιδάκια, τον Βασίλη και τον Σταμάτη-Εφραίμ. Πώς είναι οι σχέσεις σας;
Ο Βασίλης είναι τεσσεράμισι χρόνων και ο Σταμάτης, που έχει πάρει το όνομα του πατέρα μου, του μοιάζει κιόλας, είναι ενάμισι έτους. Τα λατρεύω τα παιδιά μου. Είναι η ζωή μου. Ήθελα να κάνω οικογένεια από μικρή. Πιστεύω, είναι η μεγαλύτερη ευλογία και ευτυχία ένας άνθρωπος να έχει οικογένεια.

Με το σύζυγό σου, τον Στέργιο, πώς γνωριστήκατε;
Ο Στέργιος ήταν στην ορχήστρα του πατέρα μου. Μιλούσαμε στα έξτρα, μου άρεσε ο χαρακτήρας του και σιγά σιγά ήρθαμε πιο κοντά. Μιλούσαμε καθημερινά, κάποια στιγμή ήρθε και η σχέση, κι εκεί είδα ότι αυτός είναι ο άνθρωπος της ζωής μου, γιατί ο χαρακτήρας που έχει είναι αυτό που έψαχνα πάντα. Είναι ειλικρινής, αγαπητός σε όλους τους μουσικούς. Είναι ένας πολύ καλός μουσικός, παίζει μπουζούκι και σάζι.

Ο πατέρας σου έχει κάνει τρεις γάμους και έχεις άλλα δύο αδέλφια, την Ασημίνα, τριάντα έξι χρόνων, και τη Μαριαλένα, που είναι τριών ετών. Πώς είναι οι σχέσεις σας;
Έχουμε μια πολύ όμορφη σχέση. Τα παιδιά μας παίζουν όλα μαζί. Ο μπαμπάς μου δεν μπορούσε παλιά τις φωνές και τα κλάματα των παιδιών, ενώ τώρα περνάμε πολύ όμορφα με πέντε παιδάκια. Τραγουδάει μαζί τους, παίζει μαζί τους, χορεύει, είναι και χαζοπαππούς και χαζομπαμπάς.

Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή στη ζωή σου;
Όταν έχασα την αγαπημένη μου θεία, την Αθανασία. «Έφυγε» σε ηλικία σαράντα χρόνων. Είχε όγκο στο κεφάλι, όμως «έφυγε» στο νοσοκομείο από καρδιά. Αυτό με λύγισε, αλλά κατάλαβα ότι ίσως ήταν καλύτερα έτσι όπως έγινε, γιατί δεν θα άντεχα να τη δω να ταλαιπωρείται.

Έχεις ζήσει αυτό που λέμε θαύμα;
Έχω ζήσει θαύμα με τον άγιο Εφραίμ. Ξέρω ότι με προστατεύει. Προσεύχομαι και μνημονεύω το όνομά του και νιώθω ευγνώμων που τον έχω νιώσει. Έχει δυναμώσει η πίστη μου μέσω του αγίου Εφραίμ.

Πριν από λίγες μέρες έφυγε από τη ζωή ο Χάρης Κωστόπουλος. Ένας άνθρωπος που σε είχε βοηθήσει, όπως έγραψες στα social media.
Για μένα ο Χάρης Κωστόπουλος δεν ήταν συνάδελφος τραγουδιστής, ήταν οικογένειά μου. Στενοχωρήθηκα πάρα πολύ. Έχω πολλά να θυμάμαι από αυτόν. Μου φέρθηκε σαν πατέρας μου. Με αγκάλιασε, μου είπε πράγματα για το τραγούδι, με βοήθησε για την καλλιτεχνική μου πορεία. Ήρθε στο γάμο μου με τη γυναίκα του, έκατσε μέχρι το πρωί και χόρευε μαζί μας. Αγαπούσε πολύ και τον άνδρα μου, τον είχε 2 χρόνια μπουζούκι. Όταν ξεκίνησε ο πατέρας μου το τραγούδι, ο Χάρης Κωστόπουλος του είχε δώσει δύο τραγούδια και έγιναν μεγάλη επιτυχία.