Ζητήματα σχετικά με την ασφάλεια και τη φροντίδα ογκολογικών ασθενών σε ιδιωτική κλινική της Θεσσαλονίκης έθεσε η αντιπρόεδρος του Συλλόγου Καρκινοπαθών Μακεδονίας και Θράκης, κ. Γεωργιάδου, μετά τη δημοσιοποίηση της υπόθεσης και την εντολή για το κλείσιμο της κλινικής. Μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, μετέφερε αναφορές που είχαν φτάσει στον Σύλλογο, διευκρινίζοντας ότι δεν πρόκειται για καταγγελίες μελών του και ότι δεν διαθέτει πλήρη εικόνα για τις θεραπείες ή τις συνθήκες νοσηλείας.
Οι μαρτυρίες που μεταφέρθηκαν στον Σύλλογο
Σύμφωνα με την κ. Γεωργιάδου, εθελόντρια του Συλλόγου τής περιέγραψε την περίπτωση του αδελφού της, ο οποίος είχε επισκεφθεί πριν από περίπου δύο χρόνια γιατρό που εργαζόταν στην κλινική. Ο άνδρας είχε διαγνωστεί με καρκίνο και κατέβαλε 70 ευρώ για την επίσκεψη. Είχε προγραμματιστεί να συνεχίσει τη θεραπεία του, όμως πέθανε πριν προχωρήσει σε αυτή.
Η αντιπρόεδρος υπογράμμισε ότι δεν γνωρίζει ποια θεραπεία είχε χορηγηθεί ούτε αν η αντιμετώπιση που επιλέχθηκε ήταν ιατρικά ενδεδειγμένη. Μετέφερε ακόμη την εμπειρία γυναίκας, η οποία είχε τη μητέρα της ως ασθενή στην ίδια κλινική και της είχε περιγράψει την εικόνα που αντίκρισε ως ιδιαίτερα κακή.
Η ίδια σημείωσε ότι ο Σύλλογος δεν είχε δεχθεί καταγγελία από μέλος που να είχε απευθυνθεί στη συγκεκριμένη δομή. Όπως ανέφερε, γνώριζε πως η κλινική παρείχε συγκεκριμένες υπηρεσίες, όχι όμως όσα έγιναν πρόσφατα γνωστά.
Ερωτήματα για την έγκαιρη παρέμβαση και τη στήριξη των ασθενών
Η κ. Γεωργιάδου διερωτήθηκε γιατί δεν είχαν γίνει νωρίτερα καταγγελίες ή παρεμβάσεις, ώστε οι αρμόδιοι φορείς να εξετάσουν εγκαίρως όσα προκαλούσαν ανησυχία. Παράλληλα, αναφέρθηκε στους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια μιας ογκολογικής θεραπείας, όπως μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση που ενδέχεται να απαιτήσει άμεση νοσηλεία. Το γεγονός ότι η κλινική βρίσκεται δίπλα στο Θεαγένειο Νοσοκομείο τέθηκε ως παράμετρος του ζητήματος, χωρίς να διευκρινιστεί πώς θα αντιμετωπιζόταν ένα τέτοιο επείγον περιστατικό.
Η αντιπρόεδρος περιέγραψε επίσης την ψυχολογική πίεση που βιώνει ένας άνθρωπος όταν πληροφορείται ότι πάσχει από καρκίνο. Όπως είπε, οι ασθενείς αναζητούν απαντήσεις από φίλους, γνωστούς και άλλους ασθενείς, προσπαθώντας να επιλέξουν τη θεραπεία που θεωρούν καλύτερη. Σε τηλεφωνική επικοινωνία με ασθενείς, η ίδια τους παραπέμπει στο Θεαγένειο, το οποίο χαρακτήρισε νοσοκομείο που γνωρίζουν και εμπιστεύονται, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα τα προβλήματα του δημόσιου συστήματος λόγω έλλειψης προσωπικού.
Τέλος, έθεσε την ανάγκη δημιουργίας ξενώνων για ασθενείς που φτάνουν στη Θεσσαλονίκη από άλλες περιοχές, κυρίως για καθημερινές ακτινοθεραπείες. Όπως επισήμανε, πολλές οικογένειες αντιμετωπίζουν το πρακτικό πρόβλημα της διαμονής, ενώ οι σύλλογοι μπορούν να λειτουργούν ως δίαυλοι ενημέρωσης και αλληλοϋποστήριξης.
