Το οριστικό τέλος του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου ανακοίνωσε η Λευκωσία. Όπως είπε ο υπουργός Οικονομικών, Μάκης Κεραυνού, το έργο με την κατασκευή καλωδίου «δεν είναι βιώσιμο».
Ο ρόλος της Τουρκίας
Υπενθυμίζεται πως η ηλεκτρική διασύνδεση είχε μπλοκαριστεί μετά από παρέμβαση της Τουρκίας. Η Άγκυρα είχε προσπαθήσει επανειλημμένα να σταματήσει το έργο, φτάνοντας μάλιστα τον Ιούλιο να στείλει ακόμη και πολεμικά πλοία για να ανακόψουν την πορεία των ερευνητικών σκαφών.
Με την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία των ΗΠΑ διαμορφώθηκαν νέα γεωπολιτικά δεδομένα. Παράλληλα η Τουρκία έχει αναβαθμίσει τη θέση της στη διεθνή πολιτική σκηνή τόσο με τον ρόλο της στη Συρία, αλλά και στο Ουκρανικό, όσο και με την ισχυρή πολεμική βιομηχανία της, που την καθιστά σημαντικό συνεργάτη για τους Ευρωπαίους, οι οποίοι σχεδιάζουν τον επανεξοπλισμό τους, αλλά στερούνται των απαραίτητων παραγωγικών δυνατοτήτων.
Από το «πάγωμα» στο οριστικό τέλος
Το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης είχε αρχικά παγώσει στα μέσα Μαρτίου με τις πληροφορίες να ανέφεραν πως η ελληνική κυβέρνηση επαναξιολογεί το έργο, σταθμίζοντας κινδύνους και ευκαιρίες.
Τελικά η Λευκωσία φαίνεται πως έλαβε την απόφαση να τερματίσει το project λόγω «γεωπολιτικών» δεδομένων. Συγκεκριμένα σε συνέντευξή του στην Καθημερινή Κύπρου, ο υπουργός Οικονομικών, Μάκης Κεραυνός, επικαλούμενος δύο ανεξάρτητες μελέτες, ανέφερε πως αυτές αποδεικνύουν ότι υπό τους συγκεκριμένους όρους το έργο Great Sea Interconnector (GSI) δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί.
«Έχω ενώπιόν μου δύο μελέτες από ανεξάρτητους και σοβαρούς οργανισμούς, οι οποίες καταλήγουν στο ότι αυτό το έργο δεν είναι βιώσιμο, με τους συγκεκριμένους όρους», δήλωσε χαρακτηριστικά.
«Ας αναρωτηθεί η Κομισιόν γιατί δεν προχωράει το έργο»
Ερωτηθείς τι είναι αυτό που καθιστά το έργο μη βιώσιμο και γιατί αυτή η συζήτηση κρατάει από το 2010, ο κ. Κεραυνός παραδέχτηκε έμμεσα το ρόλο της Τουρκίας στην εμπλοκή του. Όπως είπε «πρόκειται για ένα έργο πολύπλοκο με οικονομική, τεχνική και γεωπολιτική πτυχή».
«Θα ήθελα επίσης να σημειώσω και κάτι άλλο. Έχει από το 2010 που συζητείται αυτό το έργο και χαρακτηρίζεται ευρωπαϊκό, καθώς η Κομισιόν αποφάσισε να το χρηματοδοτήσει με 650 εκατομμύρια. Το ερώτημα που θέτω είναι γιατί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που διαθέτει κονδύλια υπό αυστηρούς όρους και συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, μετά από τόσα χρόνια δεν διερωτάται γιατί δεν έγινε αυτό το έργο;», κατέληξε.
