Στην εποχή που ακόμα και οι παιδικές χαρές έχουν στάχτες και τασάκια, το Σκοτεινό Ηρακλείου μοιάζει με… αντικαπνιστικό παράδεισο! Ένα ήσυχο χωριό μόλις 22,5 χλμ. από το Ηράκλειο, όπου δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ένας καπνιστής. Κυριολεκτικά. Ούτε παλιός, ούτε νέος. Ούτε «μόνο όταν πίνω», ούτε «ένα με τον καφέ».
Πώς ξεκίνησε όλο αυτό; Όχι από κάποιο κυβερνητικό πρόγραμμα ή καμπάνια ευαισθητοποίησης, αλλά από μια αυθόρμητη, άγραφη “συμφωνία κυρίων” που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’70.
«Όταν γύρισα στο χωριό μετά από χρόνια, διαπίστωσα ότι… απλώς κανείς δεν κάπνιζε πια. Και έτσι συνεχίστηκε και στις επόμενες γενιές», λέει ο κάτοικος Ζαχαρίας Μουδατσάκης.
Από τότε, το τσιγάρο έγινε κάτι ξένο. Σχεδόν εξωτικό. Τόσο ξένο, που οι Σκοτεινιανοί… δεν το βρίσκουν καν χρήσιμο.
«Προτιμάμε να πιούμε μια ρακή, να πούμε δυο κουβέντες. Το τσιγάρο το θεωρούμε περιττό και βλαβερό», λέει χαρακτηριστικά ο Βασίλης Ζερβάκης.
Και τι γίνεται αν πάει κάποιος επισκέπτης με… πακέτο τσιγάρα στο χέρι;
Απλά, θα νιώσει σαν εξωγήινος.
Δεν υπάρχει περίπτερο που να πουλάει καπνό, τσιγάρα ή ηλεκτρονικά pods. Αν θες να καπνίσεις, φέρνεις μαζί τα “σύνεργα” σου — και ακόμα κι έτσι, θα νιώσεις άβολα με το βλέμμα των ντόπιων.
Στο Σκοτεινό, το μόνο που καπνίζει είναι οι καμινάδες. Και κάπως έτσι, αυτό το ήσυχο μέρος της Κρήτης έχει γίνει σημείο αναφοράς για όποιον θέλει να αποδράσει από την καπνιστική καθημερινότητα – και να πάρει μια ανάσα καθαρού αέρα. Κυριολεκτικά.
