Από τις πρώτες πρόβες στη φιλαρμονική του Βελβεντού μέχρι τις συνεργασίες με τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Σταύρο Κουγιουμτζή, τον Δημήτρη Μητροπάνο και τον Θάνο Μικρούτσικο, ο Μανώλης Χατζημανώλης ξετυλίγει στιγμές από την πορεία του στη μουσική. Σε συνέντευξη, θυμάται τα πρώτα του βήματα, ιστορίες από τη Θεσσαλονίκη και την Αμερική, αλλά και την απόφασή του να επιστρέψει στην εκπαίδευση.
Από τη φιλαρμονική του Βελβεντού στη Θεσσαλονίκη
Η αφήγηση αρχίζει όταν ήταν 13 ετών και εντάχθηκε στη φιλαρμονική του Βελβεντού, επιλέγοντας την τρομπέτα. Θυμάται την πρώτη φορά που τον είδε να παίζει ο πατέρας του, ιδιοκτήτης του εξοχικού κέντρου «Μετόχι».
Σε άλλη ανάμνηση, μιλά για το πιάνο που ήρθε από τη Γερμανία και για την ημέρα που άργησε στο σχολείο. Στη συνέχεια, περιγράφει τα πρώτα του βήματα στη Θεσσαλονίκη, στη μπουάτ «Πλατώ» στη Χαριλάου, όπου έπαιζε έξι βράδια την εβδομάδα. Όπως λέει, ακροατές τού αναφέρουν ακόμη ότι πήγαιναν να τον ακούσουν από εκείνα τα χρόνια.
Συναντήσεις και συνεργασίες
Ο Χατζημανώλης θυμάται το προσωπικό κάλεσμα του Μάνου Χατζιδάκι στην Καλαμάτα. Ο συνθέτης τού πρότεινε να του φέρει μια δουλειά, ώστε να συζητήσουν το ενδεχόμενο συνεργασίας.
Μιλά ακόμη για την παρατήρηση του Σταύρου Κουγιουμτζή σχετικά με τον τρόπο που τραγουδούσε το ζεϊμπέκικο, την οποία, όπως λέει, σκέφτεται κάθε φορά που ετοιμάζεται να πει ένα. Για τον Δημήτρη Μητροπάνο αφηγείται ένα περιστατικό στο Ατλάντικ Σίτι: η θερμή υποδοχή από Βελβεντινούς της Αμερικής ξάφνιασε τον τραγουδιστή και ο Χατζημανώλης τον πείραξε λέγοντάς του «Εδώ παίζεις εκτός έδρας».
Για τον Θάνο Μικρούτσικο μιλά με οικειότητα, λέγοντας ότι ένιωθε σαν να έπαιζε με φίλο του. Θυμάται επίσης ότι ο συνθέτης τού ζήτησε να παίξει τρομπέτα σε ηχογράφηση για το θέατρο.
Μια ακόμη ιστορία αφορά παράσταση με τους «Άγαμους Θύτες»: ο Χατζημανώλης ξεχάστηκε στο καμαρίνι και δεν βγήκε στη σκηνή την ώρα που έπρεπε. Ο Στάθης Παχίδης είπε μόνος του το τραγούδι, καλύπτοντας το κενό.
Η επιστροφή στην εκπαίδευση και η χορωδία
Στη συζήτηση ο μουσικός μιλά και για το δίλημμα που τον οδήγησε από την Αθήνα στην εκπαίδευση, καθώς και για μια δύσκολη περίοδο από την οποία προέκυψε έργο για ορχήστρα. Αναφέρεται στη σημερινή του σχέση με τη μουσική και στη χαρά που παίρνει από τις πρόβες με τη χορωδία του Βελβεντού. Λίγο πριν από το τέλος της συνέντευξης, αφήνει την αφήγηση και τραγουδά.
Παρακολουθήστε ολόκληρη τη συνέντευξη:
Πηγή: Αρχικό ρεπορτάζ
