Οι ευρωπαϊκές χώρες διαφέρουν σημαντικά στους συντελεστές φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων, με ορισμένες να επιβάλλουν υψηλούς φόρους και άλλες να διατηρούν χαμηλότερα ποσοστά, δημιουργώντας ερωτήματα σχετικά με τη θέση της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή φορολογική σκηνή.
Φορολογικοί συντελεστές στην Ευρώπη
Η φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων ποικίλλει σε όλη την Ευρώπη, με πολιτικές και φορολογικές δομές που επηρεάζουν αυτή τη διαφοροποίηση. Παράγοντες όπως το επίπεδο εισοδήματος, η οικογενειακή κατάσταση και ο αριθμός των εξαρτώμενων παιδιών είναι καθοριστικοί για το ποσοστό του ακαθάριστου μισθού που καταβάλλεται ως φόρος.
Άγαμοι χωρίς παιδιά
Για το 2025, οι φόροι εισοδήματος για ένα άγαμο χωρίς παιδιά με εισόδημα ίσο με το 100% του μέσου μισθού κυμαίνονται από 6,6% στην Πολωνία έως 35,3% στη Δανία. Ο μέσος όρος στην ΕΕ ανέρχεται στο 17,2%, ενώ ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι ελαφρώς χαμηλότερος, στο 15,5%.
- Δανία: 35,3%
- Ισλανδία: 27,1%
- Βέλγιο: 25,6%
- Εσθονία: 21,6%
- Φινλανδία: 21,1%
- Έλληνες: 12,7%
Ζευγάρια με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά
Στο σενάριο ενός ζευγαριού με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά, οι φόροι είναι συνήθως χαμηλότεροι από εκείνους ενός άγαμου ατόμου. Στην Ελλάδα, το ποσοστό φορολογίας ανέρχεται στο 12,8%, υπερβαίνοντας τον μέσο όρο της ΕΕ (11%) και του ΟΟΣΑ (11%).
- Σλοβακία: -6,5% (επιστροφή φόρων)
- Δανία: 31,8%
- Γερμανία: 0,7%
Ζευγάρια με δύο εισοδήματα και δύο παιδιά
Σε ένα σενάριο όπου και οι δύο σύζυγοι κερδίζουν το 100% του μέσου μισθού, η φορολογία είναι ελαφρώς χαμηλότερη σε σύγκριση με έναν άγαμο χωρίς παιδιά. Οι μέσοι όροι για την ΕΕ και τον ΟΟΣΑ είναι 15,5% και 14,3% αντίστοιχα, ενώ η Ελλάδα παραμένει στο 12,8%.
Αιτίες διαφοράς φορολογικών συστημάτων
Διαφορετικοί παράγοντες επηρεάζουν τις παραλλαγές στα φορολογικά συστήματα των χωρών. Ο Edoardo Magalini, αναλυτής στον ΟΟΣΑ, εξήγησε ότι οι χώρες έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις όσον αφορά το «φορολογικό μίγμα», το οποίο εξαρτάται από τις ανάγκες σε έσοδα και την οικονομική δομή τους.
Επιπλέον, ο τρόπος που οι χώρες επενδύουν σε φορολογικά έσοδα επηρεάζει την αναλογία φόρων και κοινωνικών εισφορών, με κάποιες χώρες να βασίζονται περισσότερο σε φόρους εισοδήματος και άλλες σε φόρους εργασίας.
Συνολική φορολογική επιβάρυνση
Ο φόρος εισοδήματος δεν αποτυπώνει την πλήρη εικόνα της φορολογικής επιβάρυνσης. Οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης που καταβάλλουν οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες είναι σημαντικές για την κατανόηση του συνολικού κόστους εργασίας. Για παράδειγμα, η Δανία έχει υψηλό συντελεστή φόρου εισοδήματος, αλλά οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης είναι σχεδόν ανύπαρκτες.
Αντιθέτως, η Γαλλία, παρά την χαμηλότερη φορολογία εισοδήματος, έχει υψηλές κοινωνικές εισφορές, κάτι που επηρεάζει την καθαρή μισθοδοσία.
Συμπεράσματα
Οι χώρες με υψηλότερους φόρους εισοδήματος τείνουν επίσης να έχουν πιο προοδευτικά φορολογικά συστήματα, επιβαρύνοντας περισσότερο τους υψηλούς μισθούς και λιγότερο τους χαμηλούς. Ο συνδυασμός των φόρων και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης είναι θεμελιώδης για την κατανόηση της φορολογικής πολιτικής σε κάθε χώρα.
