Ραγδαία αύξηση στην παγκόσμια προσφορά τροφίμων ζωικής προέλευσης
Η παγκόσμια προσφορά τροφίμων ζωικής προέλευσης από την ξηρά (TASF) παρουσίασε σημαντική αύξηση κατά την τελευταία εξήντα χρόνια, με κύριες πηγές παραγωγής τα αυγά, τα πουλερικά και το χοιρινό κρέας. Η κτηνοτροφία αναδεικνύεται ως ένας από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους τομείς στον αγροτικό τομέα, όπως καταδεικνύει πρόσφατη μελέτη του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).
Σημαντικά ευρήματα της έκθεσης
Η έκθεση, με τίτλο «Παράγοντες προσφοράς και ζήτησης τροφίμων ζωικής προέλευσης από την ξηρά», προσφέρει μια επιστημονικά τεκμηριωμένη αξιολόγηση της συνεισφοράς του κτηνοτροφικού τομέα στην επισιτιστική ασφάλεια και την υγιεινή διατροφή. Καλύπτει παραγωγικά συστήματα όλων των κλιμάκων, από ολοκληρωμένες καλλιέργειες-κτηνοτροφίες μέχρι εξειδικευμένες κτηνοτροφικές μονάδες.
Αύξηση στην παραγωγή TASF
Από το 1961 έως το 2022, η παγκόσμια παραγωγή TASF αυξήθηκε σημαντικά:
- Κρέας: 361 εκατομμύρια τόνοι (από 71 εκατομμύρια το 1961)
- Γάλα: 930 εκατομμύρια τόνοι (από 342 εκατομμύρια)
- Αυγά: 94 εκατομμύρια τόνοι (από 15 εκατομμύρια)
Η κατανάλωση εντόμων παραμένει περιορισμένη, με περίπου 1.900 είδη που χρησιμοποιούνται ως τροφή, κυρίως στην Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική.
Περιφερειακές ανισότητες
Η Ασία έχει αναδειχθεί ως ο μεγαλύτερος παραγωγός TASF, ακολουθούμενη από την Ευρώπη. Ωστόσο, οι ανισότητες στην κατά κεφαλήν διαθεσιμότητα είναι εμφανείς, με τη Βόρεια Αμερική να έχει υψηλότερη προσφορά ανά άτομο. Στην υποσαχάρια Αφρική, η κατάσταση παραμένει στάσιμη, με περιορισμένα κέρδη μόνο σε ορισμένες χώρες.
Η απώλεια και η σπατάλη τροφίμων, που ανέρχονται σε περίπου το ένα τρίτο της παγκόσμιας παραγωγής, εντείνουν τις ανισότητες. Περίπου το 14% των TASF χάνεται ή σπαταλιέται, κυρίως λόγω ανεπαρκών υποδομών ψυκτικής αλυσίδας.
Διατροφικά περιβάλλοντα και πολιτικές
Η έκθεση αναδεικνύει τις περιορισμένες γνώσεις σχετικά με τα διατροφικά περιβάλλοντα των TASF. Τα δεδομένα δείχνουν ότι τα λιπαρά κρέατα και γαλακτοκομικά προϊόντα είναι συχνά πιο προσιτά από τις υγιεινές επιλογές. Οι χώρες με υψηλότερο εισόδημα εστιάζουν στην ασφάλεια και την ποιότητα των τροφίμων, ενώ οι χώρες χαμηλού εισοδήματος δίνουν προτεραιότητα στην αύξηση της παραγωγής και στη μείωση των τιμών.
