Δραματική αύξηση θανάτων από ψυχοκοινωνικούς κινδύνους στην εργασία
Περισσότεροι από 840.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο λόγω προβλημάτων υγείας που σχετίζονται με ψυχοκοινωνικούς κινδύνους στον εργασιακό χώρο. Αυτό προκύπτει από πρόσφατη έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ), η οποία επισημαίνει τις σοβαρές επιπτώσεις που έχουν οι υπερβολικές ώρες εργασίας, η εργασιακή ανασφάλεια και η παρενόχληση.
Σύνδεση με καρδιοαγγειακές και ψυχικές παθήσεις
Η έκθεση αναφέρει ότι οι κίνδυνοι αυτοί συνδέονται κυρίως με καρδιοαγγειακές παθήσεις και ψυχικές διαταραχές, όπως η κατάθλιψη και το άγχος. Η Manal Azzi, επικεφαλής της ομάδας πολιτικής και συστημάτων επαγγελματικής ασφάλειας και υγείας στη ΔΟΕ, δήλωσε ότι οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για την επαγγελματική υγεία.
Επιπτώσεις στην παραγωγικότητα
Η βελτίωση του εργασιακού περιβάλλοντος είναι κρίσιμη όχι μόνο για την υγεία των εργαζομένων, αλλά και για την αύξηση της παραγωγικότητας και της οικονομικής ανάπτυξης.
Οικονομικό κόστος και απώλεια ζωής
Η έκθεση δείχνει ότι οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι οδηγούν στην απώλεια σχεδόν 45 εκατομμυρίων ετών ζωής ετησίως και εκτιμάται ότι κοστίζουν το 1,37% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Στην Ευρώπη, οι θάνατοι ανέρχονται σε 112.333, με αντίκτυπο 1,43% του ΑΕΠ.
Κύριες ψυχικές διαταραχές
- Κατάθλιψη
- Διαταραχές άγχους
- Επαγγελματική εξουθένωση
- Διαταραχές ύπνου
- Κόπωση
Αιτίες βλάβης στην εργασία
Οι βασικοί παράγοντες που οδηγούν σε κακή υγεία περιλαμβάνουν:
- Πολλές ώρες εργασίας
- Εκφοβισμός και παρενόχληση
- Ανισορροπία μεταξύ προσπάθειας και ανταμοιβής
- Εργασιακή ανασφάλεια
- Βία στον χώρο εργασίας
Προτάσεις για βελτίωση
Η ΔΟΕ προτείνει την αναγνώριση και την πρόληψη αυτών των κινδύνων μέσα από την ψηφιοποίηση και την οργάνωση της εργασίας. Οι οργανισμοί θα πρέπει να:
- Διαχειρίζονται τον φόρτο εργασίας
- Εξασφαλίζουν σαφή κατανομή ρόλων
- Παρέχουν υποστήριξη στους εργαζόμενους για την ψυχική τους υγεία
- Εφαρμόζουν δίκαιες διαδικασίες επιστροφής στην εργασία
Η σημασία της πρόληψης
Είναι απαραίτητο να υπάρξει έγκαιρη βοήθεια χωρίς στιγματισμό σε περιπτώσεις που η πρόληψη αποτυγχάνει, μέσω υπηρεσιών υποστήριξης και προσωρινών ρυθμίσεων στην εργασία.
