Ο Γιώργος Μαζωνάκης μετρά περισσότερες από τρεις δεκαετίες στη μουσική, από τα πρώτα του βήματα στη Νίκαια μέχρι τις μεγάλες πίστες και τις συνεργασίες που ξεχώρισαν. Γεννημένος στις 4 Μαρτίου 1972 στη Νίκαια του Πειραιά, με καταγωγή από τη Σητεία της Κρήτης, αποφάσισε από την εφηβεία του πως το τραγούδι θα γίνει η δουλειά της ζωής του.
Από το «Μουσικό Ρετιρέ» στην πρώτη δισκογραφία
Μεγάλωσε σε οικογένεια με δύο αδελφές και από μικρός άκουγε λαϊκό τραγούδι, με φωνές όπως ο Στράτος Διονυσίου, η Μαρινέλλα, ο Γιάννης Πάριος και η Χάρις Αλεξίου. Παράλληλα, αγαπούσε την ξένη μουσική και ιδιαίτερα το ροκ.
Σε ηλικία 15 ετών άρχισε να αναζητά τον τρόπο για να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Όπως έχει περιγράψει ο ίδιος σε συνέντευξή του, το «Μουσικό Ρετιρέ» στη Νίκαια ήταν το πρώτο μαγαζί που του έδωσε την ευκαιρία: «Έβλεπα το “Μουσικό Ρετιρέ”, ένα μικρό κεντράκι εκεί στη Νίκαια, όπου μεγάλωσα, και στα μάτια μου φάνταζε η πιο εντυπωσιακή πίστα του κόσμου. Μπήκα μέσα και ζήτησα δουλειά!»
Ακολούθησαν εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα της Πάτρας, όπου το καλοκαίρι του 1992 τον εντόπισαν άνθρωποι της PolyGram. Η πρώτη προσωπική του δισκογραφική δουλειά, «Μεσάνυχτα και κάτι», κυκλοφόρησε το 1993. Έναν χρόνο αργότερα ήρθε το «Με τα μάτια να το λες», με τραγούδια όπως τα «Ανήκω σε μένα», «Μη μου ζητάς» και «Τρεις το πρωί».
Η ιδιαίτερη ταυτότητα και οι συνεργασίες
Στα επόμενα χρόνια κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ «Μου λείπεις», «Παιδί της νύχτας», «Μπροστά σ’ ένα μικρόφωνο», «Αλλάξανε τα πλάνα μου», «Κοίτα με», «Σάββατο» και «μαζωLIVEνάκης». Η πορεία του συνεχίστηκε με τα «Summer in Greece», «Τα όχι και τα ναι μου», «Revised», «Τα ίσια ανάποδα» και «Λείπει πάλι ο Θεός», καθώς και με singles όπως τα «Το παράξενο με μένα», «Δε γουστάρω», «Σώπα κι άκου», «Αγαπώ σημαίνει» και «Ένα θαύμα».
Το λαϊκό τραγούδι παραμένει στον πυρήνα της καλλιτεχνικής του ταυτότητας. Με αφορμή το «Ώρες Μικρές», έχει μιλήσει για τη σχέση του με το μπουζούκι και τη δυνατότητά του να συνομιλεί με τη σύγχρονη μουσική. Στη διαδρομή του συνεργάστηκε με δημιουργούς όπως ο Φοίβος και ο Σταμάτης Κραουνάκης, ενώ το 2002 ερμήνευσε δύο τραγούδια του τελευταίου για το soundtrack της ταινίας του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου».
Ξεχωριστό μέρος της δημόσιας εικόνας του αποτελεί και η μόδα, με έντονα prints και διαφορετικές ενδυματολογικές επιλογές. Έχει συμμετάσχει στο MadWalk και στα Mad Video Music Awards, όπου συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τους Vegas και τον SNIK. Στα Mad VMA διακρίθηκε για το «Ώρες Μικρές» το 2021 και για το «Καλύτερο Τραγούδι της Χρονιάς» το 2022, σύμφωνα με το αρχείο του MAD.
Παρά τις εμφανίσεις του στα μεγαλύτερα νυχτερινά κέντρα και τις παρουσίες του στην Ελλάδα, την Αυστραλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Νίκαια παραμένει σημείο αναφοράς. Σε συνέντευξή του στην Athens Voice έχει μιλήσει για την απουσία της γειτονιάς, αλλά και για την πρώτη του δουλειά στα ανταλλακτικά αυτοκινήτων, όταν ήταν μαθητής της Α΄ Λυκείου.
Πηγή: Αρχικό δημοσίευμα
