Έκκληση για ενίσχυση των δομών προστασίας παιδιών και εξειδικευμένο προσωπικό
Την ανάγκη να ενισχυθούν άμεσα οι δομές παιδικής προστασίας και να αλλάξει ο τρόπος διαχείρισης των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας ανέδειξε στις 5 Σεπτεμβρίου ο πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης, Θοδωρής Τσαιρίδης. Όπως υποστήριξε, η έλλειψη κατάλληλων δομών οδηγεί συχνά αστυνομικούς να αναλαμβάνουν τη φύλαξη κακοποιημένων παιδιών σε νοσοκομεία, αντί τα παιδιά να μεταφέρονται σε προστατευμένο περιβάλλον με εξειδικευμένο προσωπικό.
Ο κ. Τσαιρίδης σημείωσε ότι η Αστυνομία έχει την αρμοδιότητα να καταγράφει τις καταγγελίες, να διερευνά τα περιστατικά και, όταν υπάρχει εισαγγελική εντολή, να προχωρά στις προβλεπόμενες έρευνες. Δεν μπορεί, όμως, να υποκαταστήσει τις υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας και παιδικής προστασίας.
Σύμφωνα με την περιγραφή του, παιδιά που έχουν απομακρυνθεί από επικίνδυνο οικογενειακό περιβάλλον παραμένουν ακόμη και για δύο, τρεις ή τέσσερις μήνες σε νοσοκομεία, καθώς δεν υπάρχει διαθέσιμος χώρος φιλοξενίας με το κατάλληλο προσωπικό. Την ίδια ώρα, αστυνομικοί της Άμεσης Δράσης καλούνται να εκτελούν βάρδιες έξω από τους θαλάμους, αντί να βρίσκονται στον δρόμο και να ανταποκρίνονται σε περιστατικά εγκληματικότητας.
Διαφορετική διαχείριση με εξειδικευμένες υπηρεσίες
Ο πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης υπογράμμισε ότι τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας αντιμετωπίζονται αποτελεσματικότερα όταν υπάρχει ειδικό τμήμα και εκπαιδευμένο προσωπικό. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι αστυνομικοί μπορούν να ενεργοποιούν τους αρμόδιους μηχανισμούς και να αναζητούν λύσεις φιλοξενίας για μητέρες και παιδιά.
Τόνισε, ωστόσο, ότι η αυξημένη εμπλοκή της ΕΛ.ΑΣ. δεν σημαίνει πως μπορεί να αναλάβει συνολικά την κοινωνική διαχείριση τέτοιων υποθέσεων. «Όταν καλείς την Αστυνομία να παίξει τον ρόλο όλων, να λύσει όλα τα προβλήματα, δεν μπορούν», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Από την πλευρά της, η ψυχολόγος Ιωάννα Κωνσταντινίδου επισήμανε τις σοβαρές επιπτώσεις που μπορεί να έχει στα παιδιά η παρατεταμένη έκθεση στη βία και σε ένα αποδιοργανωμένο οικογενειακό περιβάλλον. Μίλησε για ανάγκη δημιουργίας περισσότερων δομών και για ψυχικές επιβαρύνσεις που ξεκινούν από πολύ νωρίς, ακόμη και πριν από τη γέννηση. Όπως υπογράμμισε, σε αυτές τις συνθήκες δεν τίθεται μόνο ζήτημα σχολικής φοίτησης ή κοινωνικής ένταξης, αλλά πρωτίστως βασικής ψυχικής και σωματικής ασφάλειας.
